10/03/2015 (หัดเขียนวันแรก)

วันนี้เป็นวันแรกสำหรับบล็อกนี้ ก่อนอื่นเลยต้องขอบคุณ อ.อ้อ อนุชาวดี ไชยทองศรี ที่แนะนำผมมาใช้ หลังจากไปสร้างเหตุการ์ณในสังคมออนไลน์เฟสบุคมาในหัวข้อ "สนุกๆ กับ 60 วันของผม" เขียนได้ไม่กี่วันก็เป็นไข้ซะก่อน ฮ่าๆ ตอนนี้สภาพร่างกายเริ่มดีขึ้น ไข้เริ่มลดแล้ว กล้ามเนื้อตรงหน้าอกเริ่มไม่ค่อยปวดแล้ว แต่ยังรู้สึกหวาดระแวงอยู่ ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงพักรักษาตัวตามคำสั่งแพทย์ หวังว่าจะหายไข้กับหายปวดกล้ามเนื้อในเร็ววัน เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด กิจกรรมของผมเลยไม่ค่อยมีอะไรมาก นอนตื่นซะเกือบสิบโมง ตื่นมาเจออากาศที่แสนจะร้อนอบอ้าว ช่วงนี้ไม่ว่าที่ไหนๆก็ร้อนระอุไปหมด ผมเลยอาบน้ำก่อนเลย เพื่อเตรียมไปหาอะไรอร่อยๆทาน จะได้ทานยา วันหยุดแบบนี้ชีวิตของผมส่วนใหญ่ จะอยู่ที่ห้องเกือบทั้งวัน ใช้เวลาไปกับการเป็นพ่อบ้าน ทำความสะอาดห้อง เพราะผมเป็นคนขี้แพ้ เอ้ยไม่ใช่ แพ้ฝุ่น ทุกวันหยุดจึงต้องทำความสะอาดห้องอยู่เป็นประจำ แค่งานบ้านที่ทำก็ใช้เวลาไปทั้งวันแล้ว ไม่ว่าจะเป็น กวาดห้อง ถูห้อง ซักชุดทำงาน ตากที่นอน ผ้าห่ม พับผ้า เชดโต๊ะคอม เชดลูกบาส ล้างห้องน้ำ งานเหล่านี้ถือเป็นงานประจำทุกสัปดาห์เลยที่ผมต้องทำ แค่นี้ก็ทำเอาเหงื่อท่วมตัวแล้ว แต่วันนี้ทำงานได้นิดหน่อยก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที รู้สึกได้เลยว่ากำลังจะแย่เลยทำงานได้แค่บางอย่าง เป็นไข้นี่ทำให้รู้สึกไม่สบายตัวเลยจริงๆ ช่วงนี้ผมต้องปรับเวลาตัวเองในหลายๆเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการเล่นคอมพิวเตอร์ การอ่านหนังสือ การพักผ่อน การออกกำลังกาย จัดตารางใหม่หมด บางทีก็รู้สึกว่าอยู่คนเดียวนี่เหนื่อยจริงๆ อยากจะไปพักผ่อน เที่ยวทะเลกับครอบครัวจังเลย แต่เรายังทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะเรายังมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จอยู่ ดังนั้นจึงต้องสู้ต่อไปนพพล บันทึกแรกนี้ก็ขอจบไว้เพียงเท่านี้ก่อน ขอตัวไปอาบน้ำ สวดมนต์ก่อนนอนละ ฝันดีครับ <<

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่ชีวิต



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

มาเป้นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ

ขอบคุณครับ คุณวิราวรรณ