"ศิลป์ในสัตว์" (กลอน)

๑) ปลา

ฝูงปลา ที่น่ารัก มักมีสี

เป็นเครื่องชี้ หนีภัย ไล่ผู้ล่า

บ้างมีพิษ ปิดป้อง มองลายตา

บ้างมีพร้า ล่าไล่ ไฟน็อคเอา

นี่คือผล กลไก ให้อยู่รอด

จึงถ่ายทอด ยอดอุบาย ให้เป็นเหล่า

เกิดเป็นศิลป์ สรรสร้าง ไม่ห่างเงา

ชนชมเจ้า เมาสี เพราะมีลาย

๒) ปู

ปูมีขา ตาไม่มี สีสดสวย

คนงงงวย เพราะสวยสี มีศิลป์ขาย

ปูดำ ปูแดง แพงมากมาย

ปูลวดลาย ในทะเล ดูเก๋ดี

ปูก้ามใหญ่ ไว้โชว์ โอ้สาวๆ

ดูแพรวพราว เร้าอุรา น่าจูจี๋

ส่วนปูม้า เป็นอาหาร ชั้นรสดี

มวลปูมี สีสัน อันวิไล

๓) งู

งูมากมาย หลายหลาก มากชนิด

ทั้งงูพิษ งูเพื่อน เหมือนสหาย

คนยุคนี้ มีใจรัก ปักหัวใจ

ชุบเลี้ยงไว้ กลายเป็นเพื่อน ในเรือนตน

ที่หลงรัก หลงใหล เพราะลายสวย

มีสีด้วย ช่วยเสริม เติมฉงน

ศิลปะ พาให้ ได้ยินยล

เกิดจากผล กลกาล ผ่านกลไก

๔) หอย

หอยมากมาย หลายชนิด ผลิตร่าง

ให้แตกต่าง อย่างมีกล คงทนได้

รูปทรงแปลก แผกเผ่า เหล่าหอยลาย

หอยตัวใหญ่ ได้ชื่อ ว่ามือเสือ

หอยทาก หอยเม่น เด่นเรื่องร้าย

หอยกินได้ ลายไม่สวย รวยรสเนื้อ

เห็นสีสัน ตระการตา คราล่องเรือ

มีเหลือเฟือ เชื้อหอย ร้อยศิลป์งาม

๕) หมา

สุนัขป่า เข้ามาเมือง จึงเชื่องชาติ

กลายเป็นสัตว์ ฝึกหัดได้ สายสยาม

หมาพันธุ์แก้ว พันธุ์กลาย หลากหลายนาม

ดูงดงาม ยามตบแต่ง แสดงโชว์

หมาเป็นเพื่อน เตือนภัย กลายเป็นมิตร

จึงมีสิทธิ์ ติดตาม ยามโจรโผล่

ศิลปะ การแสดง การแข่งโชว์

เจ้าของโอ่ โผกอด เป็นยอดหมา

๖) แมว

นิสัยแมว มีแนวนุ่ม ขยุ้มรัก

ชอบร้องทัก ถักถู หนูมาหา

มาคลอเคลีย เลียดม ก้มวันทา

เรียกร้องหา แมวเหมียว เที่ยวเวียนวน

รูปร่าง หน้าตา อารมณ์อ้อน

สีขาวอ่อน ลอนเรียบ ระเบียบขน

มีรอยจุด ผุดเป็นวง เป็นมงคล

นิสัยโดน คนโสด ชดเชยใจ

๗) นก

รูปทรงนก ผกผิน บินบนฟ้า

แต้มนภา ให้น่ายล คนชมได้

มีศาสตร์ศิลป์ ในอินทรีย์ สีลวดลาย

คนหลงใหล ในรูปศิลป์ ยามบินวน

เสียงก็เพราะ เสนาะหู ดูก็เด่น

ประโยชน์เห็น เป็นคุณ เกื้อกูลผล

พืชไม้ดอก ออกงาม ตามกาลกล

ได้กินผล เพราะนก คอยปกภัย

๘) ม้า

จากม้าป่า ลาล่อ มาก่อศึก

จับมาฝึก ศึกสงคราม ปรามเมืองได้

มีรูปทรง องค์สง่า อาชาไน

ดั่งสัตว์ใน เทพสถิตย์ วิจิตงาม

ศิลปะ หน้าตา กายาหาง

ยามเยื่องย้าง ย่างเขย่ง นาเกรงขาม

ดูพริ้วไหว ไวคล่อง มองดูงาม

เป็นศิลป์ล้ำ ธรรมชาติ องอาจพันธุ์


๙) ไก่

นาฬิกา เวลาเช้า เขาจะตื่น

ปลายค่ำคืน คืนวน คนหลับฝัน

ได้ยินเสียง สำเนียงร้อง ฟ้องคืนวัน

โก่งคอขัน เตือนวันใหม่ ให้ตื่นนอน

สีสันขน คนหลง พงศ์ไก่แจ้

พญาแล ไก่ฟ้า ป่าสิงขร

เพศผู้ ดูเด่น เป็นอาภรณ์

ดูเร้าอ้อน วอนสาว เข้ามามอง

๑๐) ผีเสื้อ

แมลงช่วย อำนวยพืช ให้ยืดยั้ง

ช่วยกันสร้าง ล้างโลก ไม่โศกหมอง

เป็นแม่สื่อ ถือเกสร ก้อนสีทอง

ได้เที่ยวท่อง ปองอาหาร น้ำหวานคืน

สีสันตัว ยั่วสายตา นักล่านัก

เป็นสื่อทัก ตักเตือน เพื่อนให้ตื่น

สีสวยๆ ใช่อวยให้ ได้กัดกลืน

แต่สดชื่น ตื่นตา มนุษย์ชม


นี่คือศิลป์ อินทรีย์ มีในสัตว์

ที่ได้พัฒน์ ขัดเกลา เผ่าเหมาะสม

อยู่บนโลก นรกภัย ไม่จ่อมจม

ไว้เป็นคม ข่มขู่ สู่หมู่มาร

มนุษย์ชน คนเรา เขาตบแต่ง

สร้างแสดง แต่งตัว ยั่วประหาร

สัตว์มีศิลป์ ในอินทรีย์ ชี้ปราการ

มนุษย์นั้น มีศิลป์ เพื่อจินตนา


------------------(๑๖/๒/๕๘)---------------------

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จับความคิด



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

เขียนเมื่อ 

เซียะ เซียะ คุณประธาน นะครับ

หลากหลายลีลา ประทับใจครับผม