ความศรัทรา...ความรัก...การให้แล.แบ่ง..ปัน..ยังมีให้เห็น...เป็นความหวัง..ที่..จุดประกาย..สายใย..ชีวิต


มันถูกเปลี่ยนให้ดอกโต

จนลืมความเล็กๆๆ..ที่เห็นกันมา...

รังนี้

เห็นได้..ยาม..น้ำค้างพร่างพรม..รังรัก...ที่อยากเห็น..

แค่นี้คงพอ..อยู่..กับ..ความรัก...ที่มี...

ตะวันขึ้นหรือลับ...ลง..คงกลับมา...ความรักที่มีต่อกัน..ทุกวันๆๆๆกับวันเวลา...