ภาพสะท้อนชีวิต ในสังคมไทยปัจจุบัน เป็นส่วนหนึ่งของ "แกล้งวรรณกรรม" (ดู กลิ่นสุภาพ '๑' และ แสงสีธรรม '๒' )
เสียงสดับ (ปรับแรง แกล้งวรรณกรรม):
ที่โคนไผ่ ไก่ป่า ตั้งหน้าขัน
เสียงก้องดัน วันใหม่ ใสอุษา
นำแสงทอง ส่องเทิด เปิดนภา
ปลุกเวลา อีกวัน แบบทันใจ
แม่ปลุกลูก เรียกลุก รับสุขต่อ
พ่อเรียกคลอ ทับความ ตามนิสัย
เสียงล้างหน้า ชักโครก เคล้ากันไป
ชุลมุนไล่ ไสยกาล ผ่านอีกคืน
แม่สวดมนต์ พ่อรำมวย ลูกอลหม่าน
หมาแมวพล่าน บ้านข้าง บ้างลุกตื่น
เสียงวิทยุ กุเล่า เร้าให้ยืน
ขอเมืองชื่น ปลอดชั่ว หมดหัวคิว
พวกเสื้อสี นัดกัน ประชันแข่ง
เรียกร้องแช่ง แย่งไทย จนใจหวิว
ม็อบชาวนา มาฟ้อง ร้องข้าวปลิว
คนเดินทิว กริ้วกัน วันแบ่งเกลอ
รีบตักข้าว กับใส่ ลงในกล่อง
ลูกแอบร้อง ของเดน เย็นเสมอ
ไก่ใส่ชีส พีซซ่า แฮมบาเกอร์
ฟ้าซฟูด เซ่อร์ เว่อร์กว่า ข้าวปลาทู
ลูกแอบกิน ข้าวกล่อง พร่องก่อนเที่ยง
ลูกเดินเฉียง เลี่ยงสะตอร์ พ่อไม่รู้
เพื่อนซื้อลั๊นช์ แต่เรา เพียงเฝ้าดู
แซนด์วิชคู่ น้ำอัดลม สมยุคกาล
พระเรียงข้าง ทางดิน บิณฑบาต
สองแถวปาด จอดจับ รับโดยสาร
เสียงเครื่องคน ล้นลำ ไปทำงาน
เด็กหลังอาน หอบกระเป๋า ไปเข้าเรียน
เสียงถนน กรนลั่น ดันไอเสีย
ควันลุกเลีย จับฟ้า ใครบ้าเขียน
โลกหมดแรง แปลงไอ ไปวนเวียน
ป่าไม้เตียน เหี้ยนหลอ ไม่พอเพียง
เที่ยงคนพรู หูลั่น ควันแผ่หนัก
คนงานพัก หากิน ท่ามกลิ่นเสียง
กลิ่นแก๊ซเผา เตาไฟ ไหม้ตะเกียง
งานกินเลี้ยง เรียงโต๊ะ โป๊ะแตกบาน
ถึงเวลา แดดเบา กลิ่นเหล้าคลุ้ง
งานไว้พรุ่ง เมาแล้วพลาด อาจขึ้นศาล
ไถลเลย ผิดลบ แค่หลบงาน
เลิกกลับบ้าน การกรม ล้มอีกวัน
ขึ้นรถเมล์ เฉไฉ ล้มไปนั่ง
เบาะใกล้พัง ดังเอี้ยด เสียดข้างสัน
บรรทุกใหญ่ ไล่ตุ๊กตุ๊ก บุกตัดกัน
ตึกแถวสั่น พันสร้อย ร้อยสายไฟ
ถึงสี่แยก ลมหยุด ร้อนผุดผด
รถติดหมด จรดต่อ ล้อไม่ไหล
เด็กขายพิมพ์ กล้วยแขก แฉกมาลัย
อีกไม่ไกล ถึงบ้าน นอกชานเมือง
ต่อสองแถว แล้วเดิน พอเพลินหนึ่ง
กว่าจะถึง บ้านเรา หายเมาเขื่อง
หมาเลียรับ แมวหลบ ลูกชำเลือง
ฟ้าหมดเรือง ยังแล คอยแม่มา
หลายครอบครัว ไม่ต่าง จากอย่างนี้
เวลาดี มีสุข ลืมปัญหา
ร่วมรอกิน รออด บางเวลา
รอพูดจา ถามไถ่ เป็นไงกัน
แม่ซื้อกับ แกงถุง พ่อหุงข้าว
ลูก จานเปล่า จัดที่ กับน้ำขัน
หมากะแมว รู้ท่า ลอยหน้าพลัน
รอของปัน วันนี้ ราตรีกาล
เสียงรถเพลา เบาสงบ เสียงกบออก
นกฮูกบอก เตือนภัย เรไรสาน
คืนลมเย็น เพ็ญผ่อง ต้องใจบาน
แต่โลกผ่าน วันแผ้ว อีกแล้วเออ
เข้ามุ้งนอน ผ่อนใจ ให้ลืมหนี้
เลขบัญชี แดงก่ำ นำหน้าเจ๋อ
คืนสงบ ใจพะงาบ หวังลาภเบอร์
ร้องละเมอ เผลออีกงวด ชวดอีกที
ที่โคนไผ่ ไก่ป่า ตั้งหน้าขัน
เสียงก้องดัน วันงาม ตามวิถี
เห็นแสงทอง ส่องหล้า ปฐพี
ให้ชีวี เราอีกวัน แบบทันใจ
...สร...
สุนทร รัตนมนัส เดือน ๔ ปีเถาะ ๕๔
ขอบคุณครับ คุณลำดวน
ได้กำลังใจเพิ่มอีกเยอะเลยครับ ต้องหาเวลามาเพิ่มให้อีกหน่อย ;-)
แต่เวลาในชีวิต มีเท่าที่มี [I will have to rob Peter to pay Paul -- จากกระเป๋าซ้าย เข้ากระเป๋าขวา] ;-)
PS. Thanks to Devi Kim too. Hope you keep in health and enjoy your unlimited life ;-)
สวัสดีค่ะ
โลกของความจริงเป็นอย่างนี้ค่ะ
Hi ครูดาหลา
Wonderful to hear this * ครูดาหลาหายจากโรตกระเพาะ เพราะงดอาหารมื้อเย็นค่ะ และงดยาด้วยค่ะ from you.
Somehow, we focus strongly on citta (the mind) and not enough on ruupa (the body).
A (worldly?) happiness is when mind and body are in good balance ;-)
<Note>
The Buddha's Vinaya on 2 meals (good portion breakfast and full lunch) a day is a well-thought health regime. If practiced (with some exercises) may keep us in health and in shape.
The (rational) reason for 2 square meals (breakfast and lunch, but none or light soupy supper at evening) is this:
We work during the day, we need food (energy and regenerative materials) to keep our body running (like cars need fuel). At night we don't do much. So heavy dinner just gets fermented in our stomach and intestines --causing acid, high gas/wind-- but does not get used. Then most of the food gets stored (as sugar and fat --causing obesity--).
I do a lot of work sitting down at night. I often eat some fruits in the evening to supply food to the brain ;-)
This works for me. [You may find it useful for you too. ;-)]
เข้ามาขอบคุณอีกรอบค่ะ ครูดาหลาทานผลไม้นิดหน่อยในมื้อเย็นค่ะ
ชอบมากค่ะ เห็นภาพชัดเจนอย่างกับบทเพลงเพื่อชีวิต อ่านแล้วนึกถึง RAP Music
.......ที่โคนไผ่..ไก่หยุดขัน..หันหน้ามาพาที....ชีวิตนี้..ไก่ขี้เกียจ...ขันแข่งนาฬิกา......พินิจ นา ..มนุษย์นี้...ขี้เหม็นเอย.........ÄÄÄ..sr
How do you do ? .....yaitee...kha
สวัสดี และขอบคุณครับ คุณธี
อย่าเพิ่งหยุดไก่ของผมเลย (ความจริงไก่อายุเกือบเกษียรณ์แล้วหละ) ยังอยากให้ปลุกคน ให้ตื่นมาดูโลกอย่างเต็มตา อีกหลายนาน โดยเฉพาะ คนที่ล่องชีวิตไปวันต่อวัน ... ;-)
How do you do. I am very well. Thank you.
I hope you have enjoyed reading and laughing at my poem.
It is meant to be a light-hearted reflection from a quick look at life in a big city some 2 years ago.
;-)
เยี่ยมมากเลยค่ะ
Thank you (Miss) Suda Chantawong,
I appreciate your visit, your time and your (very flattery) comment ;-) .
I hope your life is much different from the typical one above.
This
ถึงเวลา แดดเบา กลิ่นเหล้าคลุ้ง
งานไว้พรุ่ง เมาแล้วพลาด อาจขึ้นศาล
ไถลเลย ผิดลบ แค่หลบงาน
เลิกกลับบ้าน การกรม ล้มอีกวัน
comes from a visit to Phisanulok.
A very high-ranking official friend offered the observation about 'official work' that is practiced a lot among men.
Be happy. We, erhh, you look beautiful that way. ;-)
Hello,you SR .I sincerely appreciate.Yes,that right...You say, ..I hope your life is much different from the typical one above.
This
ถึงเวลา แดดเบา กลิ่นเหล้าคลุ้ง
งานไว้พรุ่ง เมาแล้วพลาด อาจขึ้นศาล
ไถลเลย ผิดลบ แค่หลบงาน
เลิกกลับบ้าน การกรม ล้มอีกวัน
Welcome to Phisanulok. And thank you For your Appreciate. I will track you as you move further. ^_^
Hello newgirl ;-)
Eeeegh, someone is tracking me! Horror. Horror. Scare. Scare. Boo. Boo. Whoa...
I'd better be on my best behaviour from now on eh?
[Or I could lose a fan ;-) ]
Smile, you are on my radar too. Blink! Blink!
I have just learned how to spell บิณฑบาต correctly. That is บิณฑบาต not บิณฑบาตร.
A quick look at what I have written in here -- I spelled it wrong.
Please learn from my mistake too. And change to บิณฑบาต too.
see 21 - Life: Do the Right Things (PSE)
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/478408 for details.
;-)
I spotted this on my morning read and was surprised that after 6 years - finally someone is paying attention to this :
พระเรียงข้าง ทางดิน บิณฑบาต
สองแถวปาด จอดจับ รับโดยสาร
เสียงเครื่องคน ล้นลำ ไปทำงาน
เด็กหลังอาน หอบกระเป๋า ไปเข้าเรียน
[Picture from Eduzones.com]
ค่านิยมเรียนดี-สะพายกระเป๋าหลังแอ่น หวังดีประสงค์ร้ายที่ครู-ผู้ปกครองควรรู้!!! http://thaipost.net/?q=node/35...
สร้างกระแสให้ชวนคิดสำหรับภาพของแม่โพสต์รูปกระเป๋านักเรียนหนัก 6 กิโลกรัมบนเครื่องชั่งของลูกสาวเรียน ป.1 พร้อมตั้งคำถามกับตัวเองในทำนองว่า ..เด็กเล็กขนาดนี้จำเป็นต้องสะพายกระเป๋านักเรียนจนหลังแอ่นหรือเปล่า??? หรือเป็นเพราะระบบการศึกษาที่ต้องการให้เด็กเล็กๆ มีความรู้มากขึ้นตั้งแต่อายุน้อยกันแน่!!!
ชอบครับ เห็นภาพเลย