นิราศเมียนมาร์ (๖๑)

121) เดินสักพัก หนักขา ล้าจนเมื่อย

เดินเรื่อยเฉี่อย เอื่อยออด ปลอดซื้อของ

เดินเท้าพุ่ง มุ่งหน้าไป ไม่คะนอง

เดินตึกตรอง ปรองปรับ กลับโรงแรม

ถึงเวลา คราค่ำ จำต้องกลับ

ถึงฟ้าลับ แสงลา ไม่มาแถม

ถึงบุหลัน ลอยฟ้า ออกมาแจม

ถึงดาวแต้ม แซมฟ้า คราราตรี

122) ถึงที่พัก จักรอ ขอทำกลุ่ม

ทั้งสาวหนุ่ม กลุ่มห้า มาสุขศรี

ล้อบบี้นั่ง ฟังกัน ผลงานดี

ร้อยวจี ที่จำ ทำรายงาน

แบ่งงานกัน เสร็จสรรพ กลับห้องพัก

อยากหนุนตัก ยอดรัก สมัครสมาน

ทำได้แค่ คิดเคล้า เจ้าดวงมาลย์

สุขสราญ ผ่านฝัน สวรรค์เรา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเมียนมาร์



ความเห็น (0)