119) ถนนโล่ง รถรา มาเป็นช่วง
แท๊กซี่ห่วง บีบแตรถาม ยามสลัว
ผ่านรูปปั้น อองซาน ม่านพันพัว
หลอมรวมตัว อังกฤษให้ ได้รวมชน
ยืนตระหง่าน ผ่านเด่น เห็นริมทาง
ม่านแผ้วถาง สร้างสวน ชวนให้สน
ผู้รวมชาติ ฉลาดล้ำ นำผู้คน
เกิดเป็นผล อิสรภาพ ทราบกันดี
120) เดินวกกลับ จับจ้อง ตามองเห็น
อาคารเด่น แพทยสภา น่าสุขี
หอการค้า สมาคม ชมของดี
ถนนนี้ มีตึกเก่า น่าเข้าชม
มืดสลัว กลัวไหม ไม่สว่าง
เดินบนทาง อ้างว้าง พลางขื่นขม
เดินคนเดียว เปลี่ยวเหงา เศร้าอารมณ์
เดินรับลม ข่มอุรา ผวามอง
