คำนิยมหนังสือ บันทึกครูเพื่อศิษย์ : BP จาก PLC มหาสารคาม : การใช้ระบบจิตอาสาแก้ปัญหาเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้

คำนิยม


หนังสือ บันทึกครูเพื่อศิษย์ : BP จาก PLC มหาสารคาม : การใช้ระบบจิตอาสาแก้ปัญหาเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้

เขียนโดย เปรมยุดา ชมภูคำ และ ดร. ฤทธิไกร ไชยงาม


วิจารณ์ พานิช

…………………..


ประเทศไทยต้องการหนังสือแบบเดียวกับเล่มที่ท่านกำลังถืออยู่นี้จำนวนมาก นอกจากทำเป็นเล่มแล้ว ควรเอาขึ้นเว็บให้ค้นหามาอ่านโดยง่ายได้จากพื้นที่ไซเบอร์

หนังสือเล่มน้อยนี้ เล่าวิธีของครูตุ๋มในการแก้ปัญหาเด็กอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เป็นวิธีการที่พิสูจน์ แล้วว่า ใช้ได้ผลดีในมือของครูตุ๋ม ซึ่งเป็นผลงานที่ผมชื่นชมอย่างยิ่ง และผมไม่มีข้อสงสัยใดๆ เลย ว่าเป็นวิธีการที่จะใช้ได้ผลในมือของคุณครูท่านอื่นๆ ในบริบทที่แตกต่างกันออกไปได้ด้วย

โปรดสังเกตว่า ครูตุ๋มไม่ใช่เพียงเอาใจใส่เรื่องการอ่านของศิษย์เท่านั้น แต่ยังให้ความรักความเอาใจใส่ ศิษย์เหมือนลูก และสร้างนิสัยที่ดีให้แก่ศิษย์ด้วย ที่ทำร่วมกับการพัฒนาการอ่านคือการสร้างจิตอาสา หรือจิตใจเอื้อเฟื้อช่วยเหลือผู้อื่น โดยจัดให้มี นักเรียนจิตอาสา เรื่องการสร้างนิสัยใจคอที่ดีนี้ มีบอกไว้ในหนังสือ เลี้ยงให้รุ่ง ว่ามีความสำคัญต่อความสำเร็จในชีวิตคนยิ่งกว่าส่วนการเรียนวิชา

โปรดอ่านวิธีจัดการอาสาสมัครของครูตุ๋มที่หน้า ๑๔ นะครับ จะเห็นความละเอียดอ่อนของครูตุ๋ม จริงๆ แล้ว เรื่องราวในหนังสือทั้งเล่ม สะท้อนความละเอียดอ่อนของครูตุ๋ม

เรื่องราวในหนังสือ สะท้อนว่า ครูตุ๋มเอาใจใส่ศิษย์ทุกคน ไม่ใช่เลือกเอาใจใส่เฉพาะศิษย์ที่เก่งเท่านั้น หรือจริงๆ แล้วครูตุ๋มเอาใจใส่เด็กพิเศษมากกว่าด้วยซ้ำ ด้วยความเชื่อว่าหากเด็กเหล่านี้ได้รับความเอาใจใส่แก้ไข จะสามารถพัฒนาเป็นเด็กปกติได้ ดังมีตัวอย่าง น้องฝัน ดญ. กฤตยา ขานเกตุ ในหน้า ๖๙ - ๗๐ ที่กลายเป็น พี่เลี้ยงจิตอาสา ฝึกการอ่านเขียนให้แก่เพื่อนนักเรียนได้

ที่จริง เรื่องราวในหนังสือเล่มนี้มีสองเรื่องแฝดกันอยู่ คือเรื่องการแก้ปัญหาเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ กับการแก้ปัญหาเด็กพิเศษ จากการอ่านระหว่างบรรทัดเราจะได้รับรู้ว่าจากกิจกรรมที่ครูตุ้มดำเนินการ เด็กพิเศษจำนวนหนึ่ง "หาย" จากอาการเด็กพิเศษ ทำให้เด็กๆ และผู้ปกครองเชื่อว่า การเป็นเด็กพิเศษนั้น แก้ไขได้ หากผู้ปกครองและครูเอาใจใส่ช่วยเหลือแก้ไข และที่วิเศษอย่างยิ่ง เพื่อนนักเรียนด้วยกันในโรงเรียน ช่วยเพื่อนเหล่านี้ ด้วยวิญญาณ "เพื่อนช่วยเพื่อน" แทนที่จะรังแกหรือเยาะเย้ยเพื่อนที่ด้อยกว่า

ผมเชื่อว่า มีครูอีกหลายคนในประเทศไทย ที่มีวิธีที่แตกต่างออกไป สำหรับแก้ปัญหาอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ และได้ดำเนินการแก้ไขได้ผลยืนยันได้แบบเดียวกันกับผลงานของครูตุ๋ม ผมอยากเห็นครูเหล่านั้น สะกัดความรู้ และวิธีการของท่าน ออกเผยแพร่ในทำนองเดียวกันนี้ ทั้งในเรื่องแก้ปัญหาอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ และวิธีการแก้ปัญหาอื่นๆ

ครูท่านเหล่านั้นอาจไม่ได้มีลูกสาวที่มีความสามารถในการเขียนอย่างคุณเปรมยุดา ชมภูคำ ไม่ได้อยู่ใกล้ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ไม่ได้รู้จักคุ้นเคยกับ ดร. ฤทธิไกร ไชยงาม แต่ก็มีมหาวิทยาลัยในบริเวณใกล้เคียง อย่างแน่นอน ผมจึงอยากเห็นทุกมหาวิทยาลัยตั้งศูนย์พัฒนาวิชาการเพื่อการเรียนรู้ ทำหน้าที่ส่งเสริม การเรียนรู้ด้วยวิธีการที่ ถูกต้องตามยุคสมัย และเสาะหา "ครูเพื่อศิษย์" ที่เอาใจใส่พัฒนาวิธีการยกระดับ การเรียนรู้ของศิษย์อยู่ตลอดเวลา ได้ผลเป็นอย่างไร รวบรวมออกเผยแพร่ เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวงกว้าง

ผมอยากเห็นพัฒนาการการทำงานของครูตุ๋ม ได้รับการสนับสนุนการทำงานจากผู้อำนวยการโรงเรียน และผู้อำนวยการเขตการศึกษา ขยายเป็น PLC ด้านการพัฒนาการเรียนรู้เพื่ออ่านออกเขียนได้ และ PLC การจัดการเรียนรู้เด็กพิเศษ เชื่อว่าในเวลา ๒ - ๓ ปี จะได้หนังสือทำนองนี้อีก ๒ เล่ม ซึ่งหมายความว่า จะมีตัวละครเป็นครูในวง PLC อีกไม่ต่ำกว่าวงละ ๑๐ คน เกิดเป็น "ชุมชนเรียนรู้ครูเพื่อศิษย์" ที่ทรงคุณค่า ทั้งต่อนักเรียน และต่อครู

ผมขอให้กำลังใจต่อครูตุ๋ม และต่อ ดร. ฤทธิไกร ให้ทำงานนี้ต่อไป และพัฒนาวิธีทำงาน และการเรียนรู้ร่วมกันจากประสบการณ์การทำงานในกลุ่มครู ให้ทรงพลังยิ่งขึ้น ขยายเป็น "ชุมชนเรียนรู้ครูเพื่อศิษย์" เฉพาะประเด็น ดังกล่าวแล้ว

ขอแสดงความชื่นชม และขอบคุณ ต่อคุณเปรมยุดา ชมภูคำ และ ดร. ฤทธิไกร ไชยงาม ในผลงาน การสังเคราะห์ความรู้จากการปฏิบัติเป็นหนังสือที่ทรงคุณค่ายิ่ง เล่มนี้




วิจารณ์ พานิช

ประธานกรรมการมูลนิธิสยามกัมมาจล

๖ มกราคม ๒๕๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สภามหาวิทยาลัย



ความเห็น (0)