นิราศเมียนมาร์ (๔๖)

91) เรื่องใหญ่แท้ แก้ไม่ได้ ไม่ก้าวหน้า

มีเวลา เบาะแว้ง แถลงไข

เผ่าโน้นติ เผ่านี้ด่า ระอาใจ

ทำอย่างไร ให้เกี่ยว ใจเดียวกัน

หอการค้า มาเล่า เข้าต่อแต้ม

ท่ายิ้มแย้ม แต้มยิ้ม พริ้มสุขสันต์

คนรุ่นใหม่ พูดได้ ถูกใจครัน

ช่างจำนรร สรรเล่า เราชื่นชม

92) หนุ่มร่างสูง นุ่งโสร่ง โปร่งปลอดจิต

ท่าเป็นมิตร พูดอังกฤษ สนิทสนม

พูดออกรส สดสดมา ค้าคารม

วาจาคม ซักกัน สำราญใจ

เที่ยงแล้วหนอ ขอลา ไปกินข้าว

จะโน้มน้าว อย่างไร คงไม่ไหว

ตัวแทนรุ่น คุ้นหน้า ก้าวขาไป

กล่าวจากใจ ขอบคุณ การุณย์เรา

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเมียนมาร์



ความเห็น (0)