นิราศเมียนมาร์ (๔๑)

81) เดินโดดเดี่ยว เหลียวหยุด สะดุดอยู่

จุดเคยดู เพชรงาม ยามสุกใส

ก่อนสุรีย์ ลาลับ ดับหายไป

เพชรก็ให้ สุกสกาว วาววับงาม

มาคราวนี้ สุริยา แสงจ้าอยู่

ไม่ได้ดู เพชรใหญ่ ให้วาบหวาม

ดูคนเดียว ไม่เหมือนดู คู่นงราม

จึงก้าวตาม ข้ามลัด จุดนัดรอ

82) เสาสูงเดี่ยว สลักเสลา โอ้เสาหงส์

เจ้าก็คง หงส์เดี่ยว เปลี่ยวใจหนอ

นานแสนนาน หงส์เจ้า คงเฝ้ารอ

นวลละออ ขอหงส์อยู่ เคียงคู่กัน

มองดูหงส์ สะท้อนใจ ไม่ห่างเศร้า

พี่กะเจ้า ห่างไกล ใจถูกหยัน

อกระทม ขมขื่น ทุกคืนวัน

ดุจบุหลัน ชั้นฟ้า เมฆาบัง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเมียนมาร์



ความเห็น (0)