๖๐๔. ความภูมิใจ

ความภูมิใจ

"ความภูมิใจ" ของเราไม่สามารถให้คนอื่นเห็นได้ แต่สามารถ

ทำให้ตัวเราเองภูมิใจ...แอบดีใจอยู่ลึก ๆ...ว่าสิ่งที่เราคิด ทำ พูด นั้น

ดีต่อตัวเราที่ได้ลงมือปฏิบัติและดีต่อสังคมแล้ว...

ซึ่งใครจะคิด จะนึกเช่นไร ก็ช่าง...เพราะความคิดของคนอื่น

เราไม่สามารถให้เขาคิดเช่นเราได้...ความคิดของผู้อื่น

เป็นเรื่องยากที่จะดึงมาให้เหมือนเช่นความคิดของตัวเราเอง

ต่อให้เหตุการณ์ผ่านไป...เราก็ยังเก็บเอาไว้เป็น "ความภาคภูมิใจ"

ของเราเองอยู่นั่นเอง...แม้เวลาจะผ่านไปนานแสนนาน...

แต่ความภาคภูมิใจ ยังอยู่ในจิตใจของเราอยู่เสมอ...

เป็นความภาคภูมิใจอยู่ลึก ๆ ที่เราได้ทำดีที่สุดแล้ว...

และตัวเราก็ไม่ต้องการให้ใครรู้ว่า...เราได้ทำดีแค่ไหน?

เพียงแต่ว่า...เรารู้ตัวของเราเองเท่านั้นพอ...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๓ มกราคม ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

...เพราะความคิดของคนอื่น

เราไม่สามารถให้เขาคิดเช่นเราได้...

เห็นด้วยกับข้อความนี้ ครับ

ใช่แล้ว ครับ ยิ่งเมื่อผ่านสถานการณ์หนักหนาที่ถาโถมเข้ามา ผลสุดท้ายงานมีผลสัมฤทธิ์ ทำให้ "ยิ้มได้" เมื่อจบกระบวนงาน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณพิชัย + คุณคณิน และขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจด้วยนะคะ