มองตน...ถนนชีวิต


สุดสายตา ขอบฟ้ากว้าง

สุดหนทาง พอคาดได้

ถนนชีวิต ทอดยาวไกล

สุดที่ไหน ยากคาดเดา

จากดินคืนสู่ดิน

พรากถิ่น สู่ทีเก่า

ธรรมดา มนุษย์เรา

มิอาจเอา ทุกสิ่งครอง


ปล่อยวาง ไว้อย่างนั้น

หยุดยึดมั่น เป็นเจ้าของ

ก้าวผ่าน การจับจอง

แสงทอง ส่องแสงธรรม

หมายเลขบันทึก: 584171เขียนเมื่อ 19 มกราคม 2015 12:40 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 มกราคม 2015 12:18 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (9)

...ทั้งถูกต้อง และถูกใจค่ะ

การปล่อยวางเป็นเรื่องน่าสนใจ

สบายดีไหมครับ

ขอบคุณค่ะอาจารย์ดร.พจนา

ขอบคุณค่ะอาจารย์ดร.ขจิต

ไม่สบายนักค่ะอาจารย์ พยายามดูแลตนเองให้สมดุล กาย ใจ

ขอบคุณค่ะท่านผอ.ชยันต์

ขอบคุณค่ะคุณโอ๋-อโณ

เพราะมากค่ะ

คิดถึงนะอุ้ม เรียนหนักมั๊ย

ขอบคุณค่ะพี่นาถ

คิดถึงเช่นกันค่ะ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี