กาพย์แก้วกวีกานต์ (๔๗)


"ห่างกัน ให้คิดถึง

ให้รำพึง คิดถึงกัน

ใกล้กัน ให้สัมพันธ์

ผูกใจกัน อย่างมั่นใจ

ห่างกัน ให้รู้ว่า

ความห่วงหา มากแค่ไหน

ใกล้กัน ให้อุ่นใจ

ให้รู้ไว้ เรามีเรา"

16/12/57

หมายเลขบันทึก: 583535เขียนเมื่อ 6 มกราคม 2015 10:20 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 มกราคม 2015 10:20 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี