อิ่มใจส่งท้ายปี

อิ่มใจส่งท้ายปี

วันพุธ ที่ 31 ธันวาคม 2557

วันนี้รีบส่งบันทึก เคลียร์ข้อวัตรก่อนพาพ่อ แม่ไปสวดมนต์ภาวนาข้ามปีที่วัดที่พระพี่ชายบวช

วันนี้รู้สึกว่า เชื่อครูบาอาจารย์นี้ดีจริง ๆ

และลองทำตามคำชี้แนะของพระพี่ชาย ไม่นอน สำหรับหนูอาบไม่ขนาดนั้นแต่เป็นการนั่งเอียงๆงีบไปเป็นชั่วโมงๆอยู่เมื่อคืน

เมื่อเช้าทำขนมเค้ก นำบางส่วนไปถวายพระบางส่วนไปวางขายที่ตลาด พาแม่ไปจังหัน ทำวัตรเช้า กลับลงมาไปวิ่งก่อนทำสิ่งอื่น

ตั้งใจทำขนมเค้กไว้ให้พี่สาวขายช่วงปีใหม่

ญาติๆมาหา ขอให้นวดให้ นวดไปสองคนรู้สึกว่ากำลังพอได้ แต่เผลอที่ไร

โดนความง่วงรุกรานทุกที

กว่าจะนวดเสร็จก็บ่ายสองกว่า ลุยทำขนมเค้กต่อ

ได้ประมาณหนึ่วเพราะจุดชี้วัดคือ การอบ อบได้ทีละไม่มากนัก

ใจระลึกถึงครูกับราคาขนมที่ไม่แพงนัก ทำขายคล้ายกับแจกทีเดียวค่ะ

แบบพออยู่ได้

เก็บของทุกอย่างเรียบร้อย

ไปวิ่งแล้วค่อยกลับมาเตรียมตัวไปวัด

ตอนวิ่งระลึกขึ้นทบทวนว่า

เป็นการเริ่มต้นที่ อบอุ่นมากกับโอกาสที่ครูมอบให้ได้เรียนรู้บทเรียนนี้

น้าราญและกัลยาณมิตรนวดเสร็จไปวัดปทุมตั้งแต่บ่ายตั้งใจไปทำความสะอาดและเดินจงกรม

แม่ พ่อและหนู ขึ้นไปสวดมนต์ภาวนาที่วัดที่พระพี่ชายบวช

พี่สาว พี่เขย และตั้ม ตาล มีนัดกับเด็กๆทีมฟุตบอลที่พี่เขยเป็นโค้ชดูแลอยู่

กินเนื้อย่างฉลองปีใหม่ที่บ้าน

นานมาก ในความรู้สึกของตนเองที่ ลืมความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้ไป

ถ้าไม่ได้รับการฝึกฝนจากครู

หนูคงจะแปลกแยกตนเอง ตั้งแต่ใจ ไปจนถึงกาย หนีหายไปทำอะไรที่ตนอยากทำ

แต่บทเรียน ณ วันนี้ ทำให้หนูมีโอกาสได้สัมผัส ความอบอุ่นที่ใจเรียกว่า "ครอบครัว"

ได้เต็มเข้าไปในความรู้สึก ช่างงดงาม ธรรมดา มีชีวิตชีวา และอิ่มสุข


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เพียงเพียรพอ



ความเห็น (0)