มากี เดอ ซาด (Marquis de Sade) : หนังสือ 120 วันแห่งโซดอม ตอนที่ 4

ขณะที่ซาด (Sade) แสดงออกอย่างกระตือรือร้นต่อเพศรสในหนังสือ พาโซลินี่กลับแสดงออกอย่างสิ้นหวังและมองโลกในแง่ร้าย ในพิธีกรรมตอนท้าย เราได้เห็นนักแสดงที่เคยเล่นเป็นพระเอก Nur-ed-Din ใน The Thousand and One Nights ถูกทรมานราวกับกำลังถูกลงโทษในนรก หรือว่านี่คือโทษที่ผู้บริสุทธิ์ควรได้รับ Salo จึงเป็นงานที่ต่อต้านความคิดที่ว่าชีวิตเป็นสิ่งรื่นรมย์และงดงาม มันประจานว่าจริงๆแล้วชีวิตเป็นเรื่องที่โหดร้ายและน่าขยะแขยง มนุษย์เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่ไร้วิญญาณ มีแต่กายเนื้อที่ถูกเจ้าของนำมาหาความสุขต่างๆจากมัน ทั้งความสุขทางเพศ ความเจ็บปวดและการย่ำยีผู้อื่น

"สังคมที่ปิดกั้นและกดดัน ต้องการทหาร รวมทั้งนักบุญและศิลปิน แต่สังคมเสรีต้องการผู้บริโภค!!"

การกินอุจจาระคือการมองสังคมบริโภคอย่างสุดโต่ง อุจจาระคือผลผลิตจากมนุษย์ผู้หนึ่งที่จะถูกบริโภคโดยคนอื่นต่อๆไป วนเวียนเป็นวัฎจักร ซาด (Sade) ใช้มันแสดงถึงอำนาจในการบังคับให้เหยื่อกิน สิ่งที่มนุษย์ถือว่าเป็นสิ่งปฏิกูลที่ควรถ่ายทิ้งไป แต่พาโซลินี่ใช้มันแสดงถึงความตะกละตะกรามของการบริโภค โดยไม่รู้จักยั้งคิดในสังคมที่เงินเป็นพระเจ้า

Italo Calvino กล่าวในเวลาต่อมาว่า "เงินที่ครั้งหนึ่งคือปัจจัยที่เขา(พาโซลินี่)ใช้ในการแสดงออกทางศิลปะ เช่นเงินทุนในการสร้างภาพยนตร์ ; เงินที่ครั้งหนึ่งเคยช่วยให้เขาสร้างความสัมพันธ์กับเด็กหนุ่มยากจน ตามสถานเริงรมย์ในยามที่เขาจนพอๆกับคนเหล่านั้น บัดนี้(เงิน)ได้เปลี่ยนไปแล้ว – มันหวังผล ตะกละตะกราม และนำไปสู่ความรุนแรงและการปล้นสะดม"

เงินทำให้มนุษย์กลายเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณ ทุกคนมีชีวิตและเคลื่อนไหวอยู่ได้ก็เพราะอำนาจของมัน ในสังคมบริโภคนิยมเราปฏิบัติกับคนอื่นตามสถานะ โดยไม่ต้องมีความสัมพันธ์ เราทำร้ายกันโดยไม่ต้องรู้สึก บางทีพาโซลินี่อาจคิดว่านี่คือเผด็จการที่เปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเสียใหม่ให้เข้ากับยุคสมัยก็เป็นได้

ถ้าจะมีจิตสำนึกใดหลงเหลืออยู่ในหนัง ก็คงเป็นที่หนึ่งในหญิงวัยกลางคน ที่ตลอดทั้งเรื่องไม่เคยเอ่ยปากใดๆ นอกจากบรรเลงเปียโนไปอย่างเลื่อนลอย ครั้งหนึ่งเธอออกมาร้องเพลงและจบลงด้วยเสียงหัวเราะเย้ยหยันที่ไม่มีใครเข้าใจ หลังจากนั้นเธอก็เงียบไปตลอดเรื่อง จนถึงตอนท้ายในระหว่างพิธีกรรมนั้น เธอนั่งบรรเลงเปียโนอยู่เดียวดาย ก่อนจะตัดสินใจฆ่าตัวตายอย่างว้าเหว่

"ผมต้องขอสารภาพว่า กระทั่งตอนนี้ผมก็คิดว่าผมยังเข้าไม่ถึงหัวใจของความรุนแรง …สำหรับผม ความรุนแรงอย่างที่สุดอยู่ในโทรทัศน์ ส่วนในหนังของผม ความรุนแรงเป็นแค่กระบวนการอย่างหนึ่ง ไม่ใช่ความจริง"

อย่างไรก็ดี การรับชมภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ยังถือเป็นประสบการณ์ที่แสนจะเลวร้าย ไม่ใช่เพราะความล้มเหลวของหนัง แต่เป็นเพราะ Salò ประสบความสำเร็จอย่างสูงยิ่งในสิ่งที่พาโซลินี่ต้องการ คือการนำฝันร้ายมาสู่คนดูทุกคน!!

"…หากปราศจากความตายแล้ว ชีวิตก็ไร้ความหมาย"

"ชีวิตเป็นเหมือนเช่นภาพยนตร์ เราทุกคนต่างก็ถูกติดตามด้วยกล้องที่มองไม่เห็น ตั้งแต่เกิดจนตาย ในความเป็นจริงภาพยนตร์ประกอบด้วยช็อตจำนวนมากมาย ภาพยนตร์แต่ละเรื่องจะถูกขัดจังหวะ และเรียบเรียงช็อตเหล่านั้นใหม่เพื่อให้เกิดความหมาย ซึ่งสิ่งเหล่านี้ก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเราตาย และในชั่วขณะสุดท้ายของชีวิตนั่นเอง ที่ชีวิตอันคลุมเครือและไม่สามารถอธิบายได้ จะได้รับมอบความหมายของมัน เช่นนี้เองที่การตัดต่อก็มีความหมายต่อภาพยนตร์เช่นเดียวกับที่ความตายมีต่อชีวิต"

29-30 ตุลาคม 1975 พาโซลินี่ได้รับเชิญจากสมาพันธ์ภาพยนตร์สวีเดนเพื่อร่วมในงานฉายภาพยนตร์ของเขาตั้งแต่ Accatone จนถึง The Thousand and One Nights…

"หนังสามเรื่องล่าสุดของผม, Decameron, Canterbury Tales และ The Thousand and One Nights ผมต้องการแสดงให้เห็นว่าเรื่องเพศนั้นช่างอบอุ่นและมอบพลังในการดำรงชีวิตให้แก่ผู้คน ก่อนที่มันจะกลายมาเป็นการซื้อขายกันในปัจจุบัน หนังของผมตรงกันข้ามกับหนังโป๊"

และกล่าวถึง Salò ที่ขณะนั้นยังเป็นหนังลึกลับที่ผู้คนต่างเฝ้ารอคอยกัน ว่า "จัดฉากขึ้นในปี 1945 เพราะจุดจบของสงครามคือจุดเริ่มต้นของยุคสมัยของเรา เมื่อเรื่องเพศเบี่ยงเบนไปเป็นเรื่องธุรกิจ" เขาเสริมว่าเขาจะทำหนังอีกสองเรื่อง (รวมกับ Salò เป็นไตรภาค) แล้วจะกลับไปเขียนหนังสืออีกครั้ง ซึ่งขณะนั้นเขาได้เริ่มเขียนนิยายเรื่องหนึ่งแล้วชื่อ Vas (หรือ Petrolio) เป็นเรื่องเกี่ยวกับ "…สังคมบริโภคนิยม ที่สุดท้ายต้องขายผู้คนและกลืนกินตัวเอง"

สามวันให้หลัง ในตอนเช้าตรู่ของวันอาทิตย์ที่ 2 พฤศจิกายน 1975 มีคนพบร่างไร้วิญญาณของพาโซลินี่นอนเกรอะกรังไปด้วยเลือดที่ Ostia!!

หนังสืออ้างอิง

From Wikipedia, the free encyclopedia. (2013). The 120 Days of Sodom.

http://en.wikipedia.org/wiki/The_120_Days_of_Sodom

Wikipedia, the free encyclopedia. (2014) Salò, or the 120 Days of Sodom. http://en.wikipedia.org/wiki/Sal%C3%B2,_or_the_120_Days_of_Sodom

ไม่มีชื่อผุ้แต่ง [พากย์:ITA,FRE,GER][SUB:THAI][20+] SALO or The 120 Days of Sodom [UNRATED]

http://www.xn–12c2cc9a0ec4n.com/read-content-tid-129925.html

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การวิจารณ์เพลง หนัง หนังสือ และสังคมร่วมสมัย



ความเห็น (0)