มากี เดอ ซาด (Marquis de Sade) : หนังสือ 120 วันแห่งโซดอม ตอนที่ 1

120 วันแห่งเมืองคนบาป หรือ สำนักคิดแห่งผู้ประพฤติผิดตามศีลธรรมจรรยา (Libertinism) เป็นผลงานของนักเขียนชาวฝรั่งเศส ชื่อ มากี เดอ ซาด (Marquis de Sade) หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นเมื่อปี 1785 บรรยายในเรื่องสุขนาฎกรรม (pornographic) และความรัญจวน (erotic) หนังสือเล่มนี้บรรยายถึง ผู้ประพฤติผิดศีลธรรมจรรยา 4 คน ได้เข้าไปอยู่ในปราสาท ที่หาทางออกไม่ได้ ใน Saint-Martin-de-Belleville ประเทศฝรั่งเศส ในปราสาทนั้นเป็นฮาเร็ม (harem) ของเหยื่อ 46 คน โดยมากเป็นวัยรุ่นชาย และวัยรุ่นหญิง และผู้ดูแลที่เป็นผู้หญิง 4 คน เป็นผู้เล่าเรื่อง ทั้งของตนเอง และการผจญภัย เรื่องเล่าของผู้หญิงเริ่มจากแรงดลใจในการทำความผิดปกติทางเพศ และการทรมานพวกเหยื่อ ซึ่งเริ่มเข้มข้นขึ้น และนำไปสู่การฆ่าตนตายอย่างทารุณ

หนังสือไม่ได้รับการตีพิมพ์จนถึงศตวรรษที่ 20 แต่ว่าตอนนี้มีการพิมพ์แล้วหลายภาษา เพระว่าหนังสือเต็มไปด้วยความรุนแรงทางเพศ และความโหดร้ายอย่างถึงที่สุด ก็เลยถูกห้ามในหลายประเทศ

ซาด เขียนเรื่องนี้ในเวลา 37 วัน ปี 1785 ในคุก Bastille เมื่อคุกนี้ถูกทลายออกมาในปี 1789 เพราะการปฏิวัติฝรั่งเศส ทีแรกซาดคิดว่างานนี้จะสูญหาย เขาถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายเลือด เพราะเสียดายการสูญหายนั้น

ต่อมาหนังสือเล่มนี้ถูกพบในคุกนั่นเอง หนังสือเล่มนี้ถูกพิมพ์ขึ้นในปี 1904 โดยนักจิตวิทยาคนชาวเบอร์ลินคนหนึ่งชื่อ Iwan Bloch (แต่เขามีนามปากกาว่า Dr. Eugen Dühren เพื่อหลีกเลี่ยงข้อขัดแย้ง)

เดอ ซาด พรรณนางานของเขาว่า "เป็นนิทานที่ไม่มีศีลธรรม ซึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก" ในขณะที่ Dr. Bloch ถือว่าเรื่องนี้คือการจัดแบ่งแยกประเภทในการกระทำทุกชนิดของความยึดติดเชิงเพศ (sexual fetishes) เพราะว่าสิ่งนี้มีความสำคัญสำหรับหมอ, ทนายความ หรือผู้พิพากษา และนักมานุษยวิทยาโดยส่วนรวมด้วย นักเขียนสิทธิสตรี (feminist) ที่ชื่อ ซีแมน เดอ บัว (Simone de Beauvoir ) ให้ค่าแก่หนังสือนี้มาก เพราะหนังสือเล่มนี้ฉายให้เห็นด้านที่มืดที่สุดของมนุษย์ จนเธอเขียนวา พวกเราต้องเกิดมาเป็นซาดด้วยเหรอ

ในทางตรงกันข้าม นักเขียนชาวสิทธิสตรีอีกคนหนึ่งชื่อ Andrea Dworkin ดูถูกหนังสือ โดยหาว่าเป็น หนังสือโป๊แบบสั่วๆเท่านั้น นักเขียนอีกคนหาว่า หนังเรื่องนี้เต็มไปด้วยการเชิดชูผู้ชาย เกลียดชังผุ้หญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการข่มขืน, การทรมาน และการฆาตกรรม ที่กระทำโดยผู้ชาย ต่อเหยื่อที่เป็นผู้หญิง

Camille Paglia พิจารณางานของเดอ ซาด แล้วเห็นว่า งานนี้เป็นการโต้ตอบที่กระทำรุนแรงต่อผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานของรุสโซ (Jean-Jacques Rousseau) นักคิดในศตวรรษที่ 18 ที่รุสโซจะมองว่า ตัวตนที่แท้จริงของมนุษยชาตินั้นคือความดี กามตัณหา และการตอบสนองความต้องการเป็นความต้องการทางชีวภาพ ไม่ว่าเรื่องเพศสัมพันธ์นั้นจะเป็นไปเพื่อการสืบพันธุ์ หรือตอบสนองตัณหาก็ตาม เนื่องจากกามตัณหานั้นเป็นธรรมชาติของมนุษย์ จึงเป็นการยากที่จะปฏิเสธได้ รุสโซเคยกล่าวไว้อีกว่า มนุษย์โดยธรรมชาตินั้นดำรงชีวิตอย่างสมถะ เรียบง่าย อันทำให้เขาไม่จำเป็นต่อมีกิจสัมพันธ์ใด กับมนุษย์คนอื่น แต่ความต้องการทางชีวภาพประการนี้เท่านั้น ที่ทำให้เขาต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น นั่นคือความต้องการทางเพศ ประเด็นที่สำคัญที่สุดในที่นี้ก็คือว่า รุสโซเน้นว่า ในสภาวะธรรมชาติ มนุษย์มีเพศสัมพันธ์เพื่อตอบสนองความต้องการทางชีวภาพเท่านั้น และไม่มีอะไรลึกไปกว่านั้น เพราะความต้องการทางเพศก็เป็นเหมือนกับความต้องการทางชีวภาพอื่นๆ เช่น ความหิว เมื่อมนุษย์ตอบสนองความต้องการทางชีวภาพแล้ว เขาก็ไม่มีความต้องการอีก จนกว่าเขาจะต้องการมัน และก็ตอบสนองเท่านั้น ต่างคนก็ใช้ชีวิตที่อิสระ มีเสรีภาพต่อไป

ส่วนใหญ่ในเรื่องความรุนแรงทางเพศนั้นมาจากกรณีทางประวัติศาสตร์ของ Gilles de Rais และ Elizabeth Bathory นักจิตวิเคราะห์ชื่อดัง ที่ชื่อ Gilles Deleuze พิจารณาว่า งานของซาดนั้นมิใช่หนังโป๊ แต่เป็นความโป๊มากกว่าหนังสือโป๊ เพราะภาษาอันรัญจวน ไม่สามรถจะลดทอนลงไปสู่การสั่งและการบรรยายได้ (ordering and describing) ในที่นี้เปรียบเสมือนหนังโป๊ ที่จะมีโครงสร้างบางอย่างให้เรารุู้สึกำหนัดในสิ่งต่างๆ

งานเขียนอื่นๆของซาด (Sade) ที่มักเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมทางเพศแบบวิปริตต่างๆนานาของตัวละคร งานทุกชิ้นของเขาเป็นเหมือนการแสดงการต่อต้านการถูกจำกัดอิสรภาพ โดยเฉพาะทางเพศ ทั้งจากสังคมหน้าไหว้หลังหลอกในยุคนั้น ซาด (Sade) เชื่อว่ามนุษย์ไม่ควรถูกจำกัดด้วยกฎเกณฑ์ศาสนาหรือพระเจ้าและสิ่งที่ถูกเรียกว่า 'วิปริต' นั้น จริงๆแล้วก็มีอยู่ในส่วนลึกของมนุษย์ทุกคน ทั้งความปรารถนาทางเพศ ความรุนแรงและความเจ็บปวดต่อมาชีวิตและงานเขียนของเขากลายเป็นวัตถุดิบชั้นดีที่ Freud ใช้ศึกษาวิเคราะห์ทางจิตวิทยาซาด (Sade) อาจเป็นได้ทั้งอัจฉริยะที่ไม่มีใครเข้าใจหรือคนบ้าที่วิปริตผิดมนุษย์

หนังสืออ้างอิง

From Wikipedia, the free encyclopedia. (2013). The 120 Days of Sodom.

http://en.wikipedia.org/wiki/The_120_Days_of_Sodom

Wikipedia, the free encyclopedia. (2014) Salò, or the 120 Days of Sodom. http://en.wikipedia.org/wiki/Sal%C3%B2,_or_the_120_Days_of_Sodom

ไม่มีชื่อผุ้แต่ง [พากย์:ITA,FRE,GER][SUB:THAI][20+] SALO or The 120 Days of Sodom [UNRATED] http://www.xn--12c2cc9a0ec4n.com/read-content-tid-129925.html

ปิยฤดี และ ไชยยันต์ ไชยพร. (2541). เซ็กส์ : กิจกรรมที่คุณชอบทำ แต่ไม่ยอมพูด! เพศ และการปลุกอารมณ์เพศ ร่างกาย และพระเจ้า การเล่นกับร่างกาย. ใน เผยร่าง เพรางกาย ปริตตา เฉลิมเผ่า กออนันตกูล. กรุงเทพฯ : โครงการจัดพิมพ์คบไฟ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การวิจารณ์เพลง หนัง หนังสือ และสังคมร่วมสมัย



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ชอบครับผม ขอบคุณครับสำหรับเนื้อหาดีๆ