เรื่องเล่าเกี่ยวกับแม่บีแมน <๕> ขอบคุณที่แม่หกล้มแล้วแค่หัวแตกและเย็บเพียง ๔ เข็ม

beeman 吴联乐
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
ระวังอย่าให้คุณแม่หกล้ม เพราะมวลกระดูกติดลบ ๓ บางมาก แค่เอาอะไรเคาะเบาๆ กระดูกก็หักได้แล้ว

เมื่อพาแม่ไปหาหมอ ปิติ รัตนปรีชาเวช ครั้งล่าสุด เมื่อวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๕๗ หมอแนะนำว่า " ระวังอย่าให้คุณแม่หกล้ม เพราะมวลกระดูกติดลบ ๓ บางมาก แค่เอาอะไรเคาะเบาๆ กระดูกก็หักได้แล้ว"

คนที่บ้านก็ระมัดระวังเป็นอย่างดี คอยอาบน้ำให้ แต่แม่เป็นคนที่ชอบช่วยตัวเอง จึงไปอาบน้ำเอง.. ต้นปีหน้าวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘ แม่จะมีอายุครบ ๙๙ ปี..และในปี ๒๕๕๙ ก็จะมีอายุครบ ๑๐๐ ปี...ทุกวันนี้ ชีวิตแม่แขวนอยู่บนความไม่แน่นอน ตอนเช้าทุกวัน ตื่นขึ้นมา ก็ภาวนาให้แม่ลุกขึ้นจากที่นอนเองได้

บีแมนคิดจะจัดงานฉลองวันเกิดให้แม่เมื่ออายุครบ ๑๐๐ ปี ที่กรุงเทพฯ (ญาติพี่น้องอยู่กรุงเทพฯ) พี่สาวคนโต (อายุ ๘๕) ก็เป็นห่วงไม่อยากให้จัด เพราะอาจใช้งบประมาณสูง แกบอกว่า "ถ้าเลี้ยงเฉพาะพี่น้องเป็นเงินไม่เท่าไหร่ เจ๊ออกให้เอง" และได้คุยเรื่องนี้กันหลายครั้ง...ผมก็บอกว่า เอาไว้ใกล้ๆ อีก ๓ เดือน ก่อนแม่อายุ ๑๐๐ ปี ค่อยคุยกันก็ยังได้ ตอนนี้แค่ลองหาสถานที่ที่ใช้งบประมาณโต๊ะจีน ๑ โต๊ะน้อยกว่า ๕,๐๐๐ บาทให้ได้ก็แล้วกัน สถานที่เช่นว่านั้น ถ้าราคาถูก มันก็จะไกลจากญาติมิตร แต่หากใกล้มันก็จะเกินงบประมาณ

หลายวันมานี่ แม่ไปค้นเจอ Passport (Pass+port) pass แปลว่าผ่าน port แปลว่าท่า รวมความว่า Passport มีความหมายว่า "ผ่านท่า" ซึ่งในที่นี้คือหนังสือเดินทาง

แม่ไปพบหนังสือเดินทาง ซึ่งเดินทางไปต่างประเทศ (จีน) ครั้งสุดท้ายเมื่อ ๗-๑๑ กรกฏาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ หรือ ๑๙ ปีที่แล้ว. พอพบแล้วก็นำมาใส่กระเป๋าพกติดตัวไว้...บีแมนก็คิดว่า อาจจะเป็นลางอะไรบางอย่าง..แม่อาจจะบอกว่า "แม่จะเดินทางไกลแล้วน๊ะ" เราขอหนังสือเดินทางนั้น จะเอาไปเก็บแม่ก็ไม่ยอม แม่บอกว่า "มันหายไปตั้งนาน กว่าจะหาเจอ" เราเป็นลูกเราก็ต้องยอมให้แม่เก็บหนังสือเดินทางไว้ในกระเป๋าเสื้อ

แม่พกหนังสือเดินทางตลอดเวลา ยกเว้นเวลาที่ไปอาบน้ำเท่านั้น คนแก่ก็มักนึกถึงอะไรเก่าๆ เรื่องเก่าๆ ที่มีแต่ความทรงจำ

วันที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๕๗

เวลาประมาณบ่าย ๓ โมงกว่าๆ แม่ไปอาบน้ำ และกำลังทาแป้ง แล้วก็ล้มลงไปหัวด้านหลังชนกับอะไรสักอย่าง "หัวแตก" เลือดไหลออกมาก ต้องเอาผ้าขนหนูโพกหัวไว้ แล้วคนที่บ้านก็เรียก รปภ. ให้ช่วย ว. ไปเรียนรถ Emergency จากโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวรมารับ..

ที่ห้องฉุกเฉิน หลังจากไปยื่นบัตรแล้ว ก็รอหมอทำแผลให้ โดยเย็บ ๔ เข็ม เช็คอาการทางสมอง มี x-rays ดูเลือดคั่งในสมอง แม่ไม่เป็นอะไรมาก แล้วก็ไม่รู้สึกเจ็บ หมอแนะนำให้กลับมาบ้าน...เนื่องจากบีแมนไม่อยู่ เลยวานเพื่อนบ้านไปรับกลับมาตอน ๑ ทุ่ม..หมอนัดฉีดยากันบาดทะยัก อีก ๒ ครั้ง และนัดทำแผลติดต่อกันนาน ๗ วัน

นับเป็นโชคดีปลายปี ที่แม่หกล้มแล้วไม่เป็นอะไรมาก แค่หัวแตกเย็บเพียง ๔ เข็ม กระดูกไม่หัก ไม่แตก ไม่ร้าว (เพราะแม่ยังเดินได้เป็นปกติ) แม่จะอยู่กับเราไปอีกจนพ้นอายุ ๙๙ ปี แล้วค่อยมาลุ้นต่อไปว่า แม่จะอยู่กับเราไปจนอายุ ครบร้อย และเกินร้อยหรือไม่

ขอบคุณ เทวดา ฟ้าดิน และกรรมดีของแม่ ที่ช่วยให้แม่มีอายุยืนยาวต่อไป แม้ว่าลูกๆ ของแม่จะจากไปแล้วถึง ๓ คน.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน 25th Anniversary Beeman



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ต้องขอชื่นชมผู้ดูแลคุณแม่ และ คุณแม่ที่ท่านอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกหลาน ได้มาอย่างยาวนาน นะคะ

ขอส่งกำลังใจให้ค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • เป็นกำลังใจให้มากเลยครับ ขอบคุณ