สุนทรีย์กวีศิลป์ (๑๘)


"เมฆตั้งเค้า เงาทะมึน ขึ้นเวหา

ฟ้าถึงครา ลาตะวัน ฉันมองเห็น

ลมก็นิ่ง ยิ่งอ้าว คราวยามเย็น

ร้อนจนเล่น วิ่งล้า ระอาทรวง

ลมกรรโชก โบกแรง เหมือนแกล้งยั่ว

ฟ้าระรัว ร้องดัง ฟังจากสรวง

ใบไม้พริ้ว ปลิวไหว ไปเป็นพวง

ฝนก็ร่วง หล่นมา ฟ้าทะลาย"

Evening Exercise 30/7/57

สวนป่าสำนักงาน กพ.

หมายเลขบันทึก: 581727เขียนเมื่อ 4 ธันวาคม 2014 23:34 น. ()แก้ไขเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2019 17:29 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี