นิราศอิตาลี (๗)

13)ไม่ได้ช่วย น้องยา คราดูลูก

แม้พันผูก จำไกล ใจอับเฉา

ห่วงแสนห่วง ทุกครา อย่าดูเบา

ใจพี่เศร้า เหงาแท้ เชียวแม่นาง

หยิบหนังสือ มาอ่าน ผ่านช่วงเบื่อ

อยู่บนเรือ บินนาน ผ่านรุ่งสาง

อ่านหนังสือ พาใจ ให้ปล่อยวาง

ใจว่างว่าง สติมา ปัญญามี

14) หนังสือเป็น เพื่อนแท้ คอยแก้เหงา

ช่วยแก้เขลา เติมความรู้ คู่ศักดิ์ศรี

เหมือนตะวัน ส่องมา ขับราตรี

เหมือนเดือนที่ ส่องมา ครามืดมน

รักการอ่าน รักเรียน เพียรไว้เถิด

ผุดบังเกิด ปัญญา คราขัดสน

พบปัญหา คราใด ได้ผ่อนปรน

หนักเหลือล้น แก้ได้ ไม่ยากนาน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศอิตาลี



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

รู้สึกคุณหมอห่างหายไปจาก GotoKnow นานมากเลย ยินดีต้อนรับกลับบ้่านนะคะ แต่งกลอนได้อารมณ์ดีจังค่ะ ทั้งๆที่ใช้คำพื้นๆนี่เอง อ่านแล้วสื่อสารได้ถึงความรู้สึกเลยค่ะ