ผมให้นักเรียนอ่านแบบฝึกที่ผมทำขึ้นมาเอง และที่เขตพื้นที่ส่งมาให้ เป็นแบบฝึกทักษะการอ่านโดยเฉพาะ มีคำยากและคำพื้นฐานครบถ้วน มีหลายชุด เด็กอ่านครบทุกชุด วนไปวนมา อ่านย้ำซ้ำทวน จนคล่อง เด็กจะไม่รู้สึกเบื่อ จะมีความสุขทุกครั้ง ที่อ่านได้คล่อง

ภาคเรียนนี้..ผมปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้บริหาร ที่นิเทศ กำกับ ติดตาม และอำนวยความสะดวกแก่ครู ขณะเดียวกัน ก็ต้อง สอน ป.๔ ด้วย ภาคเรียนที่แล้ว สอนมากกว่านี้ แต่ด้วยเห็นว่า ช่วงนี้ ครูผู้สอน ป.๓ และ ๔ (คนเดียวกัน) มีภาระงานมาก ผมจึงโดดเข้าไปช่วยแบ่งเบา
สอน ป.๔ แต่ก็ไม่ลืมบอกครูประจำชั้น ป.๑ - ๒ ให้เข้าใจว่า..ครูต้องสอนโดยใช้การศึกษาทางไกล (ครูตู้)ด้วยส่วนหนึ่ง สอนซ่อมเสริมด้วยอีกส่วนหนึ่งในเวลาพักเที่ยง หรือไม่ก็หลังเลิกเรียน ในช่วงเวลานี้ ให้เน้นภาษาไทย โดยสอนอ่านแบบสะกดตัวผสมคำ ให้เด็กติดเป็นนิสัย ในการฝึกอ่านออกเสียง ซึ่งจะเป็นพื้นฐานที่แข็งแกร่งด้านการใช้ภาษา ไปสู่ชั้นที่สูงขึ้น

ส่วนผมเอง..โชคดี ที่ ป.๔ อ่านคล่องเขียนคล่อง พอสมควรแล้ว จึงต่อยอดบทเรียนได้ไม่ยากนัก ปัญหาอยู่ที่เด็กมักจะอ่านคำใหม่ๆ ไม่ค่อยได้ เด็กจะอ่านไม่คล่อง เมื่อต้องอ่านอะไรที่หลากหลาย และเด็กจะรู้สึกไม่อยากอ่านอะไรนานๆ และยาวๆ วิธีสอนอ่านของผม ที่ทำแล้วบังเกิดผลดี ที่เด็กมีความพึงพอใจในการอ่านและมีพัฒนาการดีขึ้น อย่างเห็นได้ชัด สรุปได้ดังนี้...

๑. เด็กเรียนรู้การอ่านจากการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมวังไกลกังวล ซึ่งครูตู้จะสอนได้ชัดเจนและน่าสนใจ โดยผมจะดูแลแนะนำอย่างใกล้ชิด

๒. ผมใช้หนังสือเรียนภาษาไทยของกระทรวงฯ เป็นเครื่องมือในการฝึกอ่าน ให้เด็กอ่านเป็นการบ้าน แล้วกลับมาอ่านให้ผมฟังทีละคน เด็กอ่านผิด จะให้อ่านใหม่ให้ถูกต้อง โดยผมจะฟังอย่างตั้งใจ คอยแก้ไขให้ทุกครั้ง

๓. ผมให้นักเรียนอ่านแบบฝึกที่ผมทำขึ้นมาเอง และที่เขตพื้นที่ส่งมาให้ เป็นแบบฝึกทักษะการอ่านโดยเฉพาะ มีคำยากและคำพื้นฐานครบถ้วน มีหลายชุด เด็กอ่านครบทุกชุด วนไปวนมา อ่านย้ำซ้ำทวน จนคล่อง เด็กจะไม่รู้สึกเบื่อ จะมีความสุขทุกครั้ง ที่อ่านได้คล่อง

๔. เป็นข้อที่สำคัญ วิธีสอนอ่านแบบง่ายๆ แต่ถ้าครูไม่รัก จะเป็นอะไรที่ยากที่สุด คือนำเด็กไปเรียนยังแหล่งเรียนรู้นอกห้องเรียน ครูพูด บรรยาย สนทนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเด็ก และเด็กปฏิบัติกิจกรรมอย่าง เพลิดเพลิน จากนั้นผมจะให้เด็กกลับไปเขียนเล่าเรื่อง เช่น เรียนรู้จากกิจกรรมปลูกผัก ทำอะไรอย่างไร ตั้งแต่ต้นจนจบ เขียนบอกเล่ามา ลายมือไม่สวยไม่เป็นไร ผมปรับแก้ แล้วให้นักเรียนไปเขียนใหม่ ตัวบรรจง จากนั้นกลับมาอ่านให้ผมฟัง เด็กจะตั้งใจอ่านอย่างภาคภูมิใจ เพราะเป็นผลงานที่เขาเขียนเอง และเขียนจากเรื่องจริงที่เขาได้สัมผัสกับเหตุการณ์จริง ที่เป็นแบบทักษะสัมพันธ์ ความรู้ความเข้าใจไม่ได้แยกออกจากกัน

ในข้อที่ ๔ ที่กล่าวมาทั้งหมด หากครูได้ลองทำดู จะพบความสำเร็จในการสอน สามารถพัฒนาไปสู่การสอนโครงงาน และหนังสือเล่มเล็ก ได้ ตลอดจนได้พัฒนาเด็กด้านการฟัง การเขียน และจบลงด้วยการพูด..รายงานแสดงความรู้สึกที่ได้จากประสบการณ์การเรียนรู้ในแต่ละเรื่อง

นี่ล่ะครับ....วิธีสอนอ่านที่ถูกต้องของผม

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๗

</span></strong>