Story Telling เรื่อง แด่หนูผู้ขยัน

เมื่อกล่าวถึงการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ นักเรียนส่วนใหญ่มักจะบอกว่า ไม่ชอบเรียนวิชาภาษาอังกฤษ เพราะเป็นวิชาที่ยาก เรียนไม่รู้เรื่อง น่าเบื่อ ไม่สนุก ดังนั้นในฐานะที่เป็นครูสอนวิชาภาษาอังกฤษ จึงคิดหาเทคนิควิธีการต่างๆมาจัดการเรียนการสอน เพื่อที่จะทำให้นักเรียนชอบเรียนวิชาภาษาอังกฤษ

จากประสบการณ์การสอนในโรงเรียนขนาดเล็กที่อยู่ในชนบท นักเรียนมีพื้นฐานภาษาอังกฤษน้อย เรียนหนังสือไม่ค่อยเก่ง ไม่มีความถนัดทางวิชาการ และมีลักษณะเหมือนกับนักเรียนทั่วๆไป คือไม่ชอบเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงใช้วิธี list คำศัพท์ที่จะเรียนในแต่ละบทออกมา จากนั้นให้นักเรียนนำคำศัพท์ไปท่องทุกวัน วันละ 5 คำ โดยจะให้นักเรียนท่องคำศัพท์ในช่วงเช้า ก่อนเข้าแถวเคารพธงชาติ ช่วงพักกลางวันหลังจากรับประทานอาหาร และช่วงเย็นหลังเลิกเรียน ซึ่งในตอนแรกนักเรียนไม่อยากท่องคำศัพท์ ดังนั้นครูจึงตั้งรางวัลให้แก่นักเรียนที่ท่องคำศัพท์ได้ตามเป้าหมาย 3 คนแรก หลังจากนั้นนักเรียนเริ่มกระตือรือร้นในการท่องคำศัพท์ เพราะอยากได้รางวัลจากครู นักเรียนที่ไม่ได้รางวัลเห็นเพื่อนได้รางวัลก็อยากได้บ้าง จึงตั้งใจท่องคำศัพท์เหมือนเพื่อนบ้าง อย่างไรก็ตามครูจะกำหนดเป้าหมายในการท่องคำศัพท์ไปเรื่อยๆ แต่จะกำหนดเป้าหมายให้มากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อถึงเวลาเรียนเนื้อหา นักเรียนที่ตั้งใจท่องคำศัพท์ จะเข้าใจเรื่องที่เรียนเร็วขึ้น สามารถบอกความหมายของคำศัพท์ที่มีในเนื้อหาที่เรียนได้ เมื่อนักเรียนบอกความหมายของคำศัพท์ได้ ครูจะกล่าวคำชมเชย ซึ่งจะทำให้นักเรียนมีความภาคภูมิใจที่ตนรู้คำศัพท์และสามารถบอกความหมายของคำศัพท์ให้เพื่อนๆในห้องและครูฟังได้ นอกจากนั้นครูยังเปิดนิทานภาษาอังกฤษให้นักเรียนฟังและดูในเวลาว่างอีกด้วย

ในที่สุดนักเรียนหลายคนก็ชอบเรียนวิชาภาษาอังกฤษ ตั้งใจท่องคำศัพท์โดยไม่ได้นึกถึงรางวัลจากครู สังเกตจากการที่นักเรียนจะกระตือรือร้นในการท่องคำศัพท์ให้จบก่อนที่จะเรียนเนื้อหาแต่ละบท เพื่อที่จะได้ตอบ เวลาครูถามความหมายของคำศัพท์ นอกจากนั้นนักเรียนยังมีคลังคำศัพท์ จำคำศัพท์ได้มากขึ้น และทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นอีกด้วย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกอนุทิน/ AAR/ Story Telling โดย นางสาวเสาวลักษณ์ บรรดาศักดิ์ รหัส 57D0103120 สาขาหลักสูตรและการสอน ป.โท ภาค พิเศษ



ความเห็น (0)