ช่วงวัย ๓ ขวบ เกือบ ๔ เดือนนี้...ฟ้าคราม...
เริ่มฉลาดขึ้น...ช่างซัก ช่างถาม...ถ้าสงสัย
ฟ้าครามต้องรู้เรื่องให้ได้...นี่กระมัง!!! ที่เขาว่ากันว่า
ยามเป็นเด็ก ๆ คนเราอยากรู้เรื่องทุก ๆ เรื่อง...
แต่พอยามที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ไม่ทำตัวให้รู้เรื่องอื่น ๆ
จะทำให้คนเรานั้น เกิดมีความสุขภายในใจ...
มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ "ฟ้าคราม" สงสัย...แม่อ้อมร้องเพลง
จันทร์...ให้ฟ้าครามได้ฟัง...เมื่อฟังจบ
"ฟ้าคราม" ได้ถามแม่อ้อมต่อหน้าปู่เรว่า...
แล้วเพลงพระอาทิตย์มีหรือเปล่า?...อืม!!! เล่นกับนางสิ!!!
เพราะเวลาไปโรงเรียนก็จะได้ยินแต่เพลง จันทร์...
ไม่เคยมีใครร้องเพลงพระอาทิตย์ให้ฟังบ้างเลย...คริ ๆ ๆ
ปู่เรได้ฟัง หันมายิ้มกับแม่อ้อมบอกว่า..."ร้ายจริง ๆ"
ขี้สงสัยไปหมด...ช่วงวัยนี้ "ฟ้าคราม" ท่องบทสวดมนต์
ได้แล้ว...แต่หนูก็ยังไม่เลิกดูดนมขวด ย่ากับแม่อ้อมบอก
เท่าไรหนูก็ไม่ฟัง...แต่ยามอารมณ์ดี ๆ ก็จะดูดนมจากกล่องเอง
เรียกว่า ขึ้นอยู่ที่อารมณ์ของหนูเอง...แต่ดีที่ว่า ฟันของหนูไม่ผุ...
มีคนสังเกตดูรูปร่างหนู แล้วบอกว่า...คงมาทางย่าบุษ แน่ ๆ
เพราะดูเหมือนหนูจะสูง ใหญ่ ผิวของหนูก็มีสีแทน
คล้าย ๆ กับย่าบุษมากกว่าทางแม่อ้อม...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๗
คิดถึงฟ้าครามนะคะ