ผมเคยบอกลาแฟน ๆ ไว้ว่าจะไป Mongolia และได้แสดงแผนที่ของ Mongolia ที่จะไปไว้อีกด้วย < LINK > วันนี้ผมมีของฝากจาก Mongolia มาเล่าสู่กันฟัง เท่าที่มีโอกาสบันทึก ผมลำดับเรื่องตามวันเวลาครับ
ทั้งหมดมีมากถึง 37 ตอน ในช่วงแรกผมจะเอาเฉพาะส่วนที่เป็นตัวหนังสือ (text) ลงให้อ่านกันรอบหนึ่งก่อน เสร็จแล้วจึงจะขอให้คุณโอ (รัตน์ทวี) ช่วยคัดรูปที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในแต่ละตอนมาลงประกอบในแต่ละบันทึกภายหลัง เพื่อให้เห็นภาพยิ่งขึ้น ตั้งใจว่าจะให้ผู้อ่านมีความรู้สึกเหมือนได้ไป Mongolia มาด้วยกันเลยครับ โปรดติดตาม
เสาร์ที่ 7 ตุลาคม 2549
เช้าตรู่
- ทำหน้าที่คนขับรถไปส่ง อ.อมรรัตน์ (ผบ.ทบ.) ที่คณะศึกษาศาสตร์ แล้วเดินทางต่อไปที่ QAU
เช้า
- เซ็นแฟ้มกองโตและเตรียมประชุมเพื่อมอบหมายงานที่ชั้น 6 CITCOMS
สาย
- มอบให้พัช (พัชรา) ช่วยเรื่องการทำรายงานการประเมินภายนอก ให้โอ (รัตน์ทวี) ช่วยเรื่อง blog และ power point นำเสนอสภามหาวิทยาลัย (IRDA + กองทุนวิจัย) ส่วนตูน (เจนจิต) หลายเรื่องมาก ที่จำได้มีเรื่องประสานงานกับมหาวิทยาลัยทั้ง 4 ที่ไปประเมินมา ทีมผู้ประเมินและ สมศ. ฝากเตรียมการประสานงานเรื่อง KM Workshop จำนวนมากเร็ว ๆ นี้ รวมทั้ง UKM-8 ด้วย และยังขอให้ช่วยไปส่งที่สนามบินตอนเย็นอีกต่างหาก
บ่าย
- จัดกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางไป Beijing --> ULAN BATOR
เย็น
- ไปรับ อ.อมรรัตน์ ที่คณะฯ กลับมารับประทานอาหารเย็นด้วยกันแต่ทั้งคู่ ทานไม่ลง สงสัยกำลังไม่อยากจะจากกันหรือไม่ก็ดีใจจน.... Just kiddings ครับ กำลังหัดคิดอะไรให้มันหลาย ๆ แง่ หลาย ๆ มุม แต่ก็ไม่น่าเอาเรื่องเสี่ยง (ของสูง) เช่นนี้มาหัดคิดใช่ไหมครับ
ค่ำ
- ตูน (และแฟน) มารับไปส่งที่สนามบิน พล. --> BKK (สุวรรณภูมิ) ระหว่างอยู่บนอากาศ เครื่องบินเจอพายุหรือหลุมอากาศ โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า น่ากลัวมาก ตกใจกันทั้งเครื่องบิน อ.วิภพ ซึ่งเป็นอาจารย์ใหม่ หนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยวจาก GIS (มน.) ที่ไปด้วยกันบอกตกใจและน่ากลัวมาก เพิ่งจะได้ไปต่างประเทศเป็นครั้งแรก นึกว่าจะไปได้ไม่ถึงซะแล้ว ชักเริ่มตื่นเต้นกับการเดินทางกับผมแล้วใช่ไหมครับ
ภาพป้ายแสดงเที่ยวบินประวัติศาสตร์ที่สนามบินพิษณุโลก
วิบูลย์ วัฒนาธร
.
ขอขอบพระคุณอาจารย์วิบูลย์...
ใช่ค่ะ เขียนสไตล์นี้อ่านแล้วขำดีจัง รออ่านต่อแทบไม่ไหวแล้ว