คิดถึงใคร

                 ในยามบ่ายวันหยุดของวันนี้

              ฟ้าครึ้มสีเมฆเทาเงาบังบด

              รอฝนหลั่งพรั่งพรูมารินรด

              แทนใจจรดคิดถึงใครอยูไกลกัน 

                  คิดถึงคนที่เคียงเกยเคยรู้จัก

              คนเคยรักคอยหลงคนของฉัน

              แม้นอยู่ห่างไกลเกินจับมือกัน

              ความสัมพันธ์ยังอยู่ชิดสนิทใน

                 หรือความคิดพิศมัยไม่มีหยุด

              ขยายจุดเล็กเล็กจนเติบใหญ่

              เป็นจุดด้อยที่คอยทิ่มแทงใจ

              จนอ่อนไหวหวั่นสะเทิ้นเกินความจริง

                  คิดถึงคนคิดถึงใคร ให้คิดถึง

               ใครคนหนึ่งใครคนนั้นหวั่นใจยิ่ง

               คิดถึงกว่าใครใครใช่ประวิง

               คิดถึงหญิงใครคนนั้น นั่นคือใคร...

............

16 สิงหาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส