"ไม่เป็นไรหรอกแม่....ไม่มีใครเห็นหรอก... มันเป็นตอนกลางคืน"

          เมื่อวานนี้เป็นวันลอยกระทง ฉันกับสามีตั้งใจจะพาลูกสาวคนเล็ก(อายุ 8 ขวบ)ไปเที่ยวงานที่บึง

          ฉันให้เธอแต่งตัวเองแล้วฉันเข้าไปหวีผมให้...ฉันจะถักเปียเดียวให้เธอ...ฉันว่าเธอสวยถ้าถักเปีย..

          "ไม่เอาแม่...หนูไม่ชอบ" ลูกสาวฉันพูด

           แต่ฉันไม่สนใจถักเปียจนเสร็จแล้วเอากิ๊บเป็นรูปดอกกล้วยไม้ติดผมให้ ฉันว่าเธอสวย

           "เห็นไหม...แม่บอกแล้วว่าหนูสวยถ้าทำผมแบบนี้" ฉันบอกลูกสาว

           "ไม่เอา...ไม่เอา.... แม่เปียไม่ดี...... เดี๋ยวก็หลุดลุ่ยหมด"

           "ไม่เป็นไร ไม่มีใครเห็นหรอก มันเป็นตอนกลางคืน" ฉันพยายามหลอกล่อเธอ

           เธอไม่ยอมท่าเดียว  ฉันทนรำคาญไม่ไหวจึงรื้อผมทรงเก่าแล้วทำผมแกละ 2 ข้างให้เธออย่างที่เธออยากได้

           "เห็นไหม....แม่ทำผมแบบนี้ให้หนูได้ไม่สวยเลย..... แม่แบ่งผมสองข้างไม่เท่ากัน" ฉันบอกลูกสาว

           "ไม่เป็นไรหรอกแม่....ไม่มีใครเห็นหรอก... มันเป็นตอนกลางคืน" เธอพูด...

            ฉันงง(ขำเบาๆเพราะเธอไม่ชอบให้ฉันหัวเราะใส่เธอ)