มโนสำนึก

วันนี้ (๗ สิงหาคม ๒๕๕๗) ฉันในฐานะผู้อำนวยการกอง

บริหารงานบุคคล ได้จัดโครงการเสริมสร้างคุณธรรม

จริยธรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของ

บุคลากรขึ้น ณ ห้องประชุม ท. ๒๐๙ อาคารทีปวิชญ์

มรภ.พิบูลสงคราม โดยนายอดุล จันทรศักดิ์

รองอธิบดีศาลปกครองพิษณุโลก...ท่านได้มาเป็นวิทยากร

บรรยายเกี่ยวกับเรื่องคุณธรรม จริยธรรม...

ท่านเคยทำงานที่ สำนักงาน ก.พ.ท่านจะเล่าถึง

ประสบการณ์ในการทำงานของท่านว่าท่านเคยได้รับ

ประสบการณ์ใดมาบ้าง?...การที่คนเราทำงานมานาน

ยิ่งสำหรับฉันใกล้ ๓๐ ปี เช่นท่านก็ใกล้ ๆ ที่จะเกษียณ

เวลาท่านเล่าประสบการณ์สมัยก่อน ทำให้ฉันอดนึกถึง

ภาพเหตุการณ์การทำงานในสมัยที่ฉันยังเด็ก ๆ และตอนที่

เป็นหัวหน้างาน จะคล้าย ๆ กับที่ท่านเล่าเรื่อง...

คุณธรรม ถ้าพูดง่าย ๆ หมายถึง ความดี ความงาม

จริยธรรม หมายถึง ธรรมะที่พึงปฏิบัติ ประพฤติ

สรุปง่าย ๆ "คุณธรรม จริยธรรม" ก็คือ ให้ทำในสิ่งที่พึง

กระทำ ให้เว้นในสิ่งที่พึงละเว้น"...สิ่งเหล่านี้จะอยู่ใน

มโนสำนึกของแต่ละคน ซึ่งรู้ผิดชอบชั่วดี...แต่ในทุกวันนี้

คนเราจะ..."ทำใสสิ่งที่พึงเว้น เว้นในสิ่งที่พึงกระทำ"

ซึ่งกระทำสวนทางกันและรักษาไว้ไม่ได้...

ฉันถามท่านถึงทำอย่างไรจะให้บุคลากรเกิดมโนสำนึก

ดังกล่าวขึ้นได้...ท่านตอบว่า...เวลาเราจะทำอะไร

ให้นึกอยู่เสมอว่า สิ่งใดผิด สิ่งใดถูก เพราะมโนสำนึก

ของแต่ละคนจะสามารถแยกแยะออกว่า สิ่งใดดี สิ่งใดไม่ดี...

และเวลาเราทำงานก็อย่าเอนเอียง ควรมีหลักการ

ซื่อตรงไม่เบี่ยงเบนจากความจริง...ถ้าคิดว่าถูกก็ให้

ปฏิบัติให้ได้ นี่คือ มโนสำนึก ที่ฉันได้สอบถามท่าน

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๗ สิงหาคม ๒๕๕๗