ทะเล..ในวันนั้น..แสงจางๆพยายามแหวกเมฆบัง....เพราะฟ้า..อยาก..จะร้องไห้....มันครืนๆมาแต่ไกล

รอยรถไถ..เขี่ยสาหร่ายทะเล..บนพื้นทราย..เหลือร่องรอย..เหมือน..ความหวัง..

ลอยเท้า..ที่ยังหลงเหลือ

คอยเวลาที่จะจางหายไป..

แนวหินเขาเอามันมากั้น..ทะเล..บ่งความเป็นเจ้าของ..เขต..ไม่แบ่งปัน..น้ำทะเลมิเป็นของใคร..