วัยวันวันวารเวียนวน
รุกรนรีบร้อนหลากหลาย
มักมากมั่งมีมากมาย
ขับใครคลับคล้ายคลับคลา

ทุกข์ร้อนเวลาเร่งรีบ
เหมือนคีมคอยบีบเจียนบ้า
ผิดหวังนั่งตรมน้ำตา
ทุกข์มาราวฝนหล่นพรู

ทุกข์กายเริ่มเก่าเราแก่
ย่ำแย่ยากเย็นเป็นอยู่
หลงลืมโรคร้ายเรียนรู้
ตากระทะ หูกระทู้กระทบ

ทุกข์ใจเป็นเจ้าประจำ

ซ้ำซ้ำซากซากประสบ

เรียนรู้หลายหลายคำรบ

จึงจะบรรจบกับใจ

เวลานาทีที่ผ่าน

ดุจดั่งสายธารน้ำไหล

ผ่านแล้วผ่านเลยผ่านไป

ห่างไกลไม่เคยกลับคืน

ชีวิตคิดเห็นเช่นนี้

แสนดีที่หมายได้ชื่น

แสนร้ายไม่ตั้งยั่งยืน

กลมกลืนกลับกลายคลายเกลียว