คืนนี้...

    ฝนรินหลั่งพรำๆด้านนอก เสียงฝนหยดตกกระทบกะละมังดังเสียงแหลมอยู่เปาะแปะๆ หน้าบ้าน แข่งกับเสียงกระทบบนกันสาดบ้านตรงข้ามที่ดังเสียงเบากว่า 

  ...และเสียงจากที่อื่นๆ อีก จนเหมือนวงดนตรีซิมโฟนีวงใหญ่ ที่ต่างเล่นต่างแข่งกันคนละโน็ตเพลง

    แต่คนฟังกับดูช่างไพเราะกว่าเพลงที่จากนักแต่งเอกของโลกเสียอีก...

    สายลมเย็นพัดพาเอาละอองฝนเข้าปะทะหน้าจนอยากจะยืนสูดอยู่ตรงนั้นนานๆ 

    เงาครึ้มของต้นแคป่าโยกไปมาเบาๆ เสียงน้ำฝนหยดลงกราวบนหลังคารถใครคนหนึ่งที่จอดพึ่งพิงอยู่ด้านล่าง

    เขาคงไม่โกรธหรอกนะที่น้ำฝนจะชโลมลูบประหนึ่งล้างคราบสกปรกที่ผ่านมาทั้งวัน

    อากาศข้างนอกช่างเย็นสบายจริงๆ

    นี่คือความสุขที่อยุ่แค่เอื้อม เพียงเดินออกมาจากข้างใน

    และมองดู รับรู้กับสิ่งที่อยุ่ข้างนอก

    มีเพียงสิ่งบางๆเท่านั้นเองที่ปิดกั้นไว้...

...............

30 กรกฏาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส