อีกก้าวหนึ่งของจิตใจ
ทุกย่างก้าวของจิตใจทีถูกพัฒนาขึ้น จะต้องแลกด้วยสิ่งที่เราเรียกมันว่า ความรู้สึกที่ท้อแท้และหมดหวัง การพัฒนาจิตใจในแต่ละขั้นต้องผ่านความรู้สึกนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งนั่นก็หมายถึงคนแต่ละคนจะหยิบฉวยโอกาสนั้นมาพัฒนาจิตใจให้ก้าวข้ามไปได้มากน้อยแค่ไหน บางคนย่ำอยู่กับที่ไม่เกิดการพัฒนาจิตใจเลย ซึ่งการพัฒนาจิตใจในแต่ละขั้นนี้แหละมันต้องมีขั้นที่หนึ่ง สอง และสามไปเรือยๆตามลำดับ แน่นอนเราทุกคนต้องการสอบผ่านและต้องการให้จิตใจเราสูงส่งขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งสิ่งแวดล้อมต่างๆมากระทบได้น้อยมาก หรือทำให้มันบอบช้ำได้น้อยมาก ผ่านและก้าวข้ามการที่ต้องไม่ยึดติดกับมนุษย์ให้ได้
ซึ่งการไม่ยึดติดกับมนุษย์กับการไม่แคร์ มันใกล้กันมากต้องแยกให้ออก การไม่ยึดติดกับมนุษย์ไม่ใช่การไม่แคร์ หรือการไม่ให้ความสำคัญกับมนุษย์ เราแคร์และให้ความสำคัญกับเค้า รักเค้า ดีกับเค้าเหมือนเดิม ให้อภัยเค้าทุกครั้งไป แต่เราต้องไม่หวังให้เค้าดีเข้าใจเราตอบแทนเราอย่างที่ใจเราอยากให้เค้าเป็น หากเราคิดอย่างนี้ได้ เมื่อนั้นจิตใจเราจะเป็นสุข และสูงส่งขึ้นเรื่อยๆ ถามว่าทำไมเราถึงคิดเช่นนั้นได้ ก็เพราะว่าเราทำทุกอย่างเพื่อหวังรางวัลจากอัลเลาะห์(ซบ) นั่นเอง ซึ่งเป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มนุษย์ทุกคนต้องการ
จิตใจที่อ่อนโยน บวกกับความทุ่มเท ความพยายามอย่างสุดๆ บางครั้งก็เป็นจุดเปราะบางที่หวั่นไหว ได้ง่ายหรือสะดุดตกหลุมเอาได้ง่ายๆ อย่าลืมว่าเราต้องพัฒนาตัวเองและจิตใจตลอดชีวิตอย่างไม่สิ้นสุด ที่สำคัญขั้นบันไดการพัฒนาจิตใจแต่ละขั้นก็จะสูงขึ้นเรื่อยๆดังนั้นยิ่งสูงก็ยิ่งยากเป็นเรื่องธรรมดา แต่สื่งที่เราต้องคิดและต้องพยายามคือ เราต้องขึ้นไปและก้าวข้ามให้ได้ต่างหาก เพราะอย่าลืมว่ารางวัลอันยิ่งใหญ่ที่เราต้องการคือจากอัลเลาะห์(ซบ.) เท่านั้น ที่เป็นผู้มอบให้เรา เราต้องยึดหลักคิดที่ว่าเราหวังทุกอย่างจากอัลเลาะห์(ซบ) ไม่ใช่หรือ แน่นอนจงเชื่อมั่นเถิดว่า หากเราพยายามทำทุกอย่างอย่างสุดความสามารถของมนุษย์คนหนึ่งที่พึงกระทำได้แล้ว เราจะเสียใจทำไมกับสิ่งที่มนุษย์เห็นมนุษย์คิด ตีความ และจินตนาการไปเอง เพราะอัลเลาะห์(ซบ) รู้ดีในทุกสิ่งทุกอย่างที่เราตั้งใจทำอย่างเต็มที่และสุดความสามารถ ที่สำคัญพระองค์จะทรงเฉลยเองเมื่อถึงเวลา....และคนที่รู้ดีที่สุดคือ...เรา ที่สำคัญที่สุดเราต้องจำไว้ว่าอัลเลาะห์(ซบ) จะต้องส่งบททดสอบที่เหมาะสมกับผู้นั้นเสมอ และพระองค์ก็จะทดสอบที่จุดอ่อนของผู้นั้นแหละ
ขอบคุณอัลเลาะห์(ซบ) ที่สุด อัลฮัมดูลิลลา.....
