หลังฝนซา
เย็นฝนพรำค่ำนี้ อกเอ๋ย
อกที่แนบกายเคย อุ่นแท้
รำพึงผ่านรำเพย จรจาก
ฝนหลั่งลงย่ำแม้ บอกฟ้ามาเฉลย
เสียงกบน้อยร่ำร้อง หมองเหงา
ดังเช่นตัวของเรา ป่านนี้
ยืนอยู่ริมคลองเก่า หาแต่ นวลนาง
จากไม่กลับลับลี้ ข่มร้องแสลงเสียง
หลังฝนโปรยห่อนไห้ ขื่นขม
เย็นอย่างหนาวกว่าลม แก่ข้า
ดึกดื่นกลืนนอนซม ตรมอยู่ เดียวดาย
รินหลั่งแข่งกับฟ้า กู่ร้องสะเทือนหมาย.
............
หลังวันฝนตกหนักที่บางพลี
28 กรกฏาคม 2557
พ.แจ่มจำรัส
ไพเราะนะคะ สบายดีนะคะ คุณ พ.
มาลปรร. ว่า เคยเห็นมาจากไหนหรือจากหนังสือบางเล่ม เขียนไว้ว่า แต่ละบทของโคลงสี่สุภาพต้องมีสัมผัสส่งไปที่คำสุดท้ายของวรรคสองในบาทแรกของบทถัดไป...
โดยส่วนตัว ไม่ถนัดกับโคลงสี่สุภาพ จึงไม่ได้ค้นจริงจังค่ะ
ฝากค้นด้วยนะคะ
ชอบอ่านโคลงสี่สุภาพค่ะ แม้จะไม่ค่อยเชียนเอง
บทนี้ชอบความหมายมากค่ะ
"รูปที่ลงไว้น่าสนใจมากๆ"...เจ้าค่ะ..กลอนก็ไพเราะ..
Bright Lily
ขอบคุณครับพี่อร สบายดีครับ
พี่อรสบายดี ยังยิ้มสวยเหมือนเดิมนะครับ
ขอบคุณครับคุณหมอ ภูสุภา
แต่โคลงตามผังและตัวอย่างครูกลอนทั่วไปน่ะครับ
ไม่แน่ใจว่ามีการบังคับสัมผัสระหว่างบทหรือเปล่า
ขอผู้รู้ช่วยชี้แนะด้วยครับ...
ขอบคุณครับ ยายธี
เป็นภาพหลวงพ่อทวดที่อุทธยาน มหาราช อยุธยาครับ...
สวยงามมากๆครับ
เย็นวันนี้ ที่บ้านคุณมะเดื่อฝนก็ตกจ้ะ แต่ตกไม่มาก พอได้เย็นสบายจ้ะ
-สวัสดีครับ
-ช่วงนี้ฝนตก..ลมแรง..ฟ้าร้องดัง..
-ฤดูกาลผันเปลี่ยน
-เหงา ๆ ในวันฝนตก..
-ขอบคุณครับ