ดิฉันอ่านหนังสือพิมพ์ที่มีข้าราชการหญิงท่านหนึ่งเขียนมาบ่นถึงเครื่องมือคุณภาพสองตัวคือ PMQA และ KM ที่ข้าราชการไทยถูกบังคับให้รู้จักโดยระบบของ กพร. อ่านแล้วทำให้เข้าใจว่าในองค์กรอื่นๆก็เหมือนพวกเราที่เซ็งกับเครื่องมือชนิดใหม่ๆว่า 2 คำนี้เดี๋ยวก็ตายไปจากเมืองไทยในไม่ช้า และมีคำถามมาว่าเราจะทำ KM อย่างไรถึงเหมาะสมกับวัฒนธรรมการทำงานแบบไทย ๆ
ตัวดิฉันเองกลับรู้สึกสนุกกับเครื่องมือใหม่ๆถ้าไม่ต้องมาประเมินและส่งงานกรม เพราะเครื่องมือใหม่ๆทำให้เราคิดต่อยอดได้เช่นการคิด Knowledge Asset ทำให้ดิฉันนึกถึงการจะเก็บข้อมูลมาใช้อย่างไร การหัดนิสัยบันทึก
สำหรับKMแล้วดิฉันว่าเหมาะกับการพัฒนาเพราะเป็นการเห็นคุณค่าของคน แต่จะเป็นอุปสรรคเพราะสังคมไทยเป็นสังคมของคุณอำนาจไม่ใช่สังคมของคุณอำนวย การเปลี่ยนคุณอำนาจที่ชอบสั่งเป็นคุณอำนวยที่ชอบสนับสนุนคงต้องให้เวลาสังคมอีกซักระยะหนึ่งจึงจะเปลี่ยนวัฒนธรรมได้
เครื่องมือ Dialogue สุนทรียสนทนา การฟังอย่างลึกซึ้งดิฉันก็ไม่เคยนำมาใช้ แต่อ่านๆ ดูแล้วน่าจะดีนะคะ
ดิฉันมีโอกาสเล่าเรื่องในการจัดงานตลาดนัด KM และ CQI ในหัวข้อ จาก KM สู่ Best Practiceโดยที่ดิฉันจะเน้นการไม่ใช้เครื่องมือใหม่ๆมากนัก ยกเว้นเครื่องมือที่คิดว่ามีความสำคัญเช่น After Action Review ส่วนเครื่องมืออื่นๆ เช่น Appreciation Inquiry ( AI) ดิฉันจะพยายามให้ทีมสร้างความเข้าใจและนำมาใช้โดยไม่ต้องบอกว่าเป็นเครื่องมือ KM ค่ะ
