ดิฉันอ่านหนังสือพิมพ์ที่มีข้าราชการหญิงท่านหนึ่งเขียนมาบ่นถึงเครื่องมือคุณภาพสองตัวคือ PMQA และ KM ที่ข้าราชการไทยถูกบังคับให้รู้จักโดยระบบของ กพร.     อ่านแล้วทำให้เข้าใจว่าในองค์กรอื่นๆก็เหมือนพวกเราที่เซ็งกับเครื่องมือชนิดใหม่ๆว่า   2   คำนี้เดี๋ยวก็ตายไปจากเมืองไทยในไม่ช้า  และมีคำถามมาว่าเราจะทำ KM อย่างไรถึงเหมาะสมกับวัฒนธรรมการทำงานแบบไทย ๆ

ตัวดิฉันเองกลับรู้สึกสนุกกับเครื่องมือใหม่ๆถ้าไม่ต้องมาประเมินและส่งงานกรม     เพราะเครื่องมือใหม่ๆทำให้เราคิดต่อยอดได้เช่นการคิด Knowledge Asset ทำให้ดิฉันนึกถึงการจะเก็บข้อมูลมาใช้อย่างไร    การหัดนิสัยบันทึก

สำหรับ KM แล้วดิฉันว่าเหมาะกับการพัฒนาเพราะเป็นการเห็นคุณค่าของคน     แต่จะเป็นอุปสรรคเพราะสังคมไทยเป็นสังคมของคุณอำนาจไม่ใช่สังคมของคุณอำนวย       การเปลี่ยนคุณอำนาจที่ชอบสั่งเป็นคุณอำนวยที่ชอบสนับสนุนคงต้องให้เวลาสังคมอีกซักระยะหนึ่งจึงจะเปลี่ยนวัฒนธรรมได้

เครื่องมือ Dialogue  สุนทรียสนทนา    การฟังอย่างลึกซึ้งดิฉันก็ไม่เคยนำมาใช้   แต่อ่านๆ ดูแล้วน่าจะดีนะคะ

 ดิฉันมีโอกาสเล่าเรื่องในการจัดงานตลาดนัด KM และ CQI ในหัวข้อ  จาก KM สู่ Best  Practice โดยที่ดิฉันจะเน้นการไม่ใช้เครื่องมือใหม่ๆมากนัก    ยกเว้นเครื่องมือที่คิดว่ามีความสำคัญเช่น   After  Action  Review    ส่วนเครื่องมืออื่นๆ  เช่น   Appreciation  Inquiry  ( AI)   ดิฉันจะพยายามให้ทีมสร้างความเข้าใจและนำมาใช้โดยไม่ต้องบอกว่าเป็นเครื่องมือ KM ค่ะ