ตื่นเต้น...ทำไมเด็กทำไมถึงเยอะขนาดนี้
วันที่ 16 วันศุกร์ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557
ตื่นเช้าอีกแล้วด้วยความตื่นเต้นโรงเรียนเปิดเรียนเป็นวันแรกตื่นนอนตั้งแต่เวลา 5.30 น.อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็รับประทานอาหารเสร็จแล้วเวลาก็ประมาณ 6.00 ขี่มอเตอร์ไซค์มาโรงเรียนเลยด้วยความกังวลว่าจะต้องทำไงกับการเป็นครู เริ่มคิดในใจละว่าบุคลิกภาพเหมาะสมไหม แต่งตัวถูกระเบียบไหม ต้องใช้ภาษาพูดยังไง เราต้องว่างตัวในลักษณะอย่างไรถึงจะเหมาะสม แล้วนักเรียนเป็นเด็กดีไหม นักเรียนมีเยอะไหม คิดมาในใจตลอดเลยจนขี่รถมาถึงโรงเรียนจอดรถเสร็จแล้วเวลาก็ประมาณ 6.20น. เราก็เดินมาหาเพื่อนนักศึกษาด้วยกันเพื่อที่จะได้เข้าโรงเรียนไปพร้อมกัน ระหว่างที่เราเดินเข้าโรงเรียนมา ก็มีเด็กหลาย ๆ คนที่เดินมาแล้วหยุดต่อหน้าเราเราก็คิดในใจว่าเด็กนี้มันจำทำอะไร ? และแล้วเด็กคนนั้นก็ยกมือขึ้นไหว้แล้วกล่าวคำว่า “สวัสดีครับคุณครู” เราตกใจหมดคิดในใจต่อโรงเรียนนี้เด็กมีมารยาทดีเรียบร้อยด้วย คิดไม่ผิดที่เลือกมาโรงเรียนนี้ จากนั้นกระผมก็ยกมือขึ้นเพื่อนรับไหว้ ระหว่าการเดินเข้ามาแทบจะไม่ได้เอามือลงต้องรับไหว้เด็ก พอมาถึงห้องพักก็นั่งพักได้สักครู่ใหญ่ ๆ เสียงเด็กดีก็ดังขึ้นเริ่มเห็นเด็กๆ เยอะมากเริ่มลงมาจากอาคารเรียนเพื่อทำการเข้าแถวด้วยความเห็นครั้งแรกตกใจมากมันเยอะขนาดนี้เลยหรอ คิดในใจเราจะสอนไหวไหมนิ จากนั้นก็เริ่มเห็นการเข้าแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยดีมาก กิจกรรมหน้าเสาธงก็เริ่มขึ้นตามลำดับ
