เหมือนมนุษย์สุดเริงร่าคราแรกรุ่น

....อันดอกไม้ สดสวยใส ในยามเช้า

ดอกไม้เจ้า รอแบ่งแสง สุรีย์ศรี

อรุณฤกษ์ เบิกฟ้า ทั่วปฐพี

แสงสุรีย์ อ่อนละมุล อุ่นละไมล์

....เผยอรีบ กลีบดอก ออกรับแสง

ท้องฟ้าแจ้ง ดอกบานจ้า อวดฟ้าใส

สิ้นสายัณห์ ตะวันลา จากฟ้าไป

เริ่มหวั่นไหว กลีบลู่ ดูซบเซา

....เหมือนมนุษย์ สุดเริงร่า คราแรกรุ่น

ชีวิตหมุน ตามโลกผัน ลืมวันเฉา

พอบั้นปลาย ให้นึก สังขารเรา

รู้สึกเหงา ใจหวั่น รอวันลา