เดินจงกรม ?

ชีวิต(เรา) คือ อะไร ?
เราเกิดมาทำไม ?
เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์คืออย่างไร ?
...

คำถามเหล่านี้ ดูผิวเผินแล้ว เป็นคำถามง่าย ๆ 

ที่ดูเหมือนว่า ไม่ควรถามได้ซ้ำไป

แต่..

กลับเป็นคำถามที่เราต้องถามตนเองให้ได้

ถามตนเองทุก ๆ ปี 

ถามตนเองให้บ่อย ๆ 

ไม่เช่นนั้นแล้ว เราจะเป็นดั่งเรือที่ออกสู่ทะเล แต่ไม่รู้ว่า ตนเองจะเดินทางไปไหน

คำถามข้างต้น ท่านว่าเป็นแนวคิด The path is the Goal!

ประมาณว่า เป้าหมายไม่ได้อยู่ที่คำตอบสุดท้าย 

แต่อยู่ที่เราได้ใคร่ครวญพิจารณาอยู่กับตนเอง เพื่อให้เข้าถึงความจริงแท้ หนอ

.

.

ตราบใดที่เราไม่ถามตนเอง 

หลายต่อหลายครั้งในชีวิต

เราจะเข้าทำนองว่า "ยิงถูกเป้า แต่ไม่ใช่เป้าที่ต้องยิง" หนอ

..

เวลาผมสอนวิชา คุณธรรมฯ ผมได้สอบถามลูกศิษย์มาหลายพันคน

ด้วยการถามเป้าหมายชีวิตนี้ สามารถจำแนกคำตอบได้ 3 กลุ่ม ได้แก่

1. เพื่อมนุษย์สมบัติ

2. เพื่อสวรรค์สมบัติ

3. เพื่อนิพพานสมบัติ

.

.

ทุกชีวิตไม่สามารถปฏิเสธเป้าหมายชีวิตที่เป็นบันไดขั้นต้นได้

นั่นคือ เป้าหมายชีวิตเพื่อมนุษย์สมบัติ (กิน กาม เกียรติ)

ชีพรอด ปลอดภัย ได้ความรัก พรรคสรรเสริญ 

อันเป็นโลกธรรมทั้งหลาย 

.

.

.

และ ... เมื่อมนุษย์สมบัติพื้นฐานได้รับการตอบสนอง หรือ เพียงพอแล้ว 

เป้าหมายอันเป็นบันไดขั้น 2 คือ สวรรค์สมบัติ นั้น

จึงจะค่อย ๆ เผยตัวออกมา หนอ

.

อีกทางหนึ่ง เป้าหมายระดับ "สวรรค์สมบัติ" จะเปิดเผยออกมาให้เห็นได้

อาจเป็นเพราะเราแก่ตัวลง ชีวิตเราหรือคนอันเป็นที่รัก

ได้ประสบกับความจริงในระดับที่ลึกลงไป จากเหตุแห่งความไม่เที่ยงทั้งหลาย

เช่น แก่ เจ็บ ตาย เป็นต้น หนอ

.

.

เมื่อเพียรปฏิบัติทำบุญทำทาน ถือศีล ภาวนา มากจนเพียงพอ

เป้าหมายแห่งนิพพานสมบัติ จะเริ่มเด่นชัดมากขึ้นเรื่อย ๆ หนอ

.

.

.. และ เมื่อนั้น ท่านอาจเข้าถึงประโยชน์ และพลานุภาพแห่ง "การเดินจงกรม" หนอ

.

.