๒๖. นักเรียนตะลุมบอนที่โรงอาหาร
วันศุกร์ที่ ๒๔ มกราคม ๒๕๔๐ เวลาพักกลางวัน หลังจากพักได้
ประมาณ ๑๕-๒๐ นาที นักเรียนทะเลาะกันที่โรงอาหารระหว่างนักเรียนม.๓
บางกลุ่ม ม.๖ และ ม.๕ บางกลุ่ม สืบเนื่องมาจากนักเรียนติดสารเสพย์ติดชั้น ม.๖
คนหนึ่ง หนีโรงเรียนไปเสพย์สาร แล้วมารังแกน้องๆ บริเวณป้ายรถประจำทาง
ก่อนวันเกิดเหตุ ๑ วัน ทำให้นักเรียน ม.๓ ไม่พอใจ ก่อการทะเลาะวิวาท
ในโรงอาหาร ปาถ้วย ชาม จาน เข้าใส่กัน คุณครูหลายท่านงง และหลายท่านได้
ช่วยกันยุติปัญหาเบื้องต้น และแต่ละฝ่ายยังกลับไปตามรุ่นที่ไม่เรียนแล้ว
จะมาแก้แค้นกัน แต่ฝ่ายปกครองได้ยับยั้ง ให้เหตุผลเพื่อให้ทุกคนได้เข้าใจปัญหา
ที่จะบานปลายต่อไปอีก และขอความร่วมมือคุณครูที่สอน ทุกระดับให้เข้มงวด
กวดขันนักเรียนที่หนีเรียน บันทึกลงในสมุดบันทึกประจำห้อง เพื่อจะได้ ป้องกัน
ติดตามแก้ปัญหาได้อย่างทันท่วงที การแก้ปัญหาเรื่องแบบนี้ จะต้องแยกกลุ่ม
นักเรียนให้ได้เสียก่อน เวลานำนักเรียนมาสอบปากคำ จะต้องเปิดโอกาส
ให้นักเรียนทุกคนได้พูดทีละฝ่ายทีละคน จะแย้งให้แย้งเมื่อเพื่อนพูดจบ และเมื่อ
จะจบเรื่องต้องให้นักเรียนคิดหาทางออกกันเองก่อนที่ครูจะช่วยสรุปข้อดี ข้อเสีย
การป้องกันแก้ไขเรื่องแบบเดิมที่อาจเกิดขึ้นได้อีก และช่วยเหลือรุ่นน้อง รุ่นพี่ หรือ
พ่อ แม่ ครู จะได้ไม่ต้องให้หนักใจเรื่องแบบนี้ ทั้งตัวเอง และทุกคนจะได้เกิด
การเรียนรู้ หรือ รับบทเรียนจากชีวิตจริง นอกเหนือจากการเรียนหนังสือ ซึ่งครู
จะต้องอดทนอย่างมาก แต่เรื่องจะยุติด้วยความยุติธรรมและความพึงพอใจของ
นักเรียนจริงๆ และจบโดยสมบูรณ์ที่สุด
