สัปดาห์ที่แล้วครูวุฒิมีโอกาสเอาตำราเรียนของชั้นต่างๆมาเปิดดูเนื้อหาที่เขาบรรจุเอาไว้ให้เด็กเรียนรู้อย่างค่อนข้างละเอียด (เมื่อก่อนดูเฉพาะโครงสร้างหลักสูตรเป็นสำคัญ ก็รู้สึกว่าน่ากลัวแล้ว) แล้วเปรียบเทียบเนื้อหาในสาระเดียวกันระหว่างชั้นเรียนไปด้วย อีกทั้งยังเชื่อมโยงไปถึงความสามารถและศักยภาพทางการเรียนรู้ของเด็กๆในโรงเรียนไปพร้อมกัน และนอกจากนั้น ยังคิดหวนไปถึงครั้งเมื่อตัวเองเรียนระดับประถมศึกษาว่า ถ้าหากตัวเองต้องเรียนเนื้อหาสาระที่เขาบรรจุไว้นี้ จะไหวไม๊...
วิเคราะห์แล้ว.... บรือส์....
มิน่า... การศึกษาไทยถึงตกต่ำ... สมองของเด็กไทยถูกกระทำย่ำยีขนาดนี้...นี่เอง...
โชคดีที่ครูวุฒิเกิดมาแล้วได้เรียนหลักสูตร ๒๕๐๓ เลยเอาตัวรอด และไต่เต้าเรียนรู้กระทั่งมาเป็นครูได้
ถ้าเกิดต้องมาเรียนหลักสูตรปัจจุบัน...คงตายแน่ๆ เพราะทุกสาระมีเนื้อหามากมายมหาศาล และละเอียดยังกะเรียนเฉพาะสาขาในระดับอุดมศึกษาโน่นเลย
ละส่วนใหญ่ก็เป็นเนื้อหาที่ต้องจำทั้งสิ้น หาใช่เนื้อหาเชิงการวิเคราะห์-สังเคราะห์ไม่
เป็นเนื้อหาที่ชวนสะอิดสะเอียน น่าเบื่อหน่าย เรื่องง่ายๆมาทำเป็นเรื่องยากส์
และถ้าจะให้เรียนแล้วจำไปจิ้มให้ถูกเพื่อสร้างตัวเลขให้ครู ให้โรงเรียน ให้เจ้านายเหนือหัวโรงเรียน...เช่นปัจจุบันละก็...
ครูวุฒิคงเป็นได้แค่กรรมกรแบกหามของนายทุนในธุรกิจใดธุรกิจหนึ่งเป็นแน่แท้
เพราะศักยภาพในการเรียนรู้และจำเนื้อหาไปจิ้มข้อสอบให้ถูกของครูวุฒินั้น... แย่จริงๆ...
นี่ขนาดครูวุฒิอย่างน้อยก็โชคดีที่เกิดมาในครอบครัวที่สมบูรณ์ทั้งพ่อแม่ลุงป้าน้าอาญาติพี่น้อง แม่จะยากจนเงินทอง แต่ก็มีอาหารการกินแบบบ้านๆที่พอเพียง ยังหวาดหวั่นกับเนื้อหาในตำราเรียนของหลักสูตรปัจจุบัน
แล้วสำหรับเด็กๆที่เกิดมาไม่พร้อมอย่างครูวุฒิล่ะ.... บรื้อส์.... ไม่อยากคิดและจินตนาการเล้ย.....
สำหรับภาพด้านล่างนี้ เป็นภาพที่ครูวุฒิสะท้อนมิติทัศน์ทางการศึกษาออกมาเป็นสื่อผสมที่นำเสนอทางจอต่อผู้เกี่ยวข้อง...และเห็นว่าเกี่ยวข้องกัยเรื่องที่เขียนนี้ จึงนำมาประกอบไว้เป็นส่วนหนึ่งครับ...
อนิจาอนิจัง..ทุกขัง...(บังเอิญได้คุยกับครูคนหนึ่งอยากทราบความเป็นไปของการเรียนเด็กในรร.ขั้นต้นและอนุบาลเยอรมันว่าเขามีอะไรเป็นพื้น ฐาน..ฟังแล้วไม่น่าเชื่อ...)บางโรงเรียน..ชั้นห้า..ยังไม่บังคับให้เรียนเขียนอ่าน...แบบเอาเป็นเอาตาย..อ้ะะ..เขาก็ผลิตเด็ก..ออกมาเป็นปรกติชน..กันเยอะแยะ..นะ...
...หนังสือเรียน คือสื่อชนิดหนึ่งที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ประกอบการเรียนวิชาต่างๆ ตามระดับชั้นเรียน จำเป็นที่ครูผู้สอนจะต้อง อธิบาย ถ่ายทอด ขยายความ แนะนำ ยกตัวอย่าง สรุป และเชื่อมโยงสิ่งที่มีในหนังสือไปสู่การปฏิบัติ ให้ผู้เรียนเกิดทั้งความรู้ ความเข้าใจ และสามารถนำความรู้นั้นไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ตามบริบท สังคม หรือท้องถิ่นของนักเรียนได้นะคะ
เยอะจริงๆ เห็นด้วยค่ะ ถ้าเอาแต่ท่องจำคงแย่ ผู้สอนจึงต้องจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้เป็นค่ะ