มะนาวหวาน
อาจารย์ ปิยนุช ขุนสวัสดิ์

เดินสายไหว้ครู ดูทะเล


อาหารนั้นรสชาติอร่อยเหมือนเดิม​แต่ที่เพิ่มขึ้นคือ มิตรภาพและความผูกพันระหว่างเพื่อนฝูง รุ่นพี่-รุ่นน้อง และความสุขใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของอาจารย์ มีโอกาสอีกเมื่อไหร่พวกหนูจะไปกราบอีกค่ะ


มุมมองจากร้าน "รับลมชมเกาะ" ทางไปเกาะลอยศรีราชา ร้านนี้บรรยากาศดีมาก อาหารทะเลสด ถูกว่าร้านทั่วไปและบัตรราชการลดอีก 10%


มีโอกาสไปประชุมที่กรุงเทพคราใด เป็นต้องนัดหมายเพื่อนๆพี่ๆที่ว่าง(หรือไม่ว่างก็ตื๊อให้ไปจนได้!)

ไปเยี่ยมเยียนกราบไหว้ครูบาอาจารย์ที่บางแสนกัน
ใช่แล้วครับ! เพราะที่ใดเป็นที่เรียนวิชาทาง Under Grad. ที่นั่นเป็นที่หล่อหลอมชีวิต!
(ศ.ดร.คุณหญิง สุมณฑา พรหมบุญ กล่าวไว้)
และ"บางแสน"นี้หล่อหลอมพวกเราชาวพลศึกษา ให้มีข้าวน้ำ ผ้าผ่อนแพรพรรณ และเครื่องบำรุงเลี้ยงดูชีวิต
นับแต่จบการศึกษามา จะให้เพียงแค่ระลึกถึงตอนกราบหมอนอย่างเดียวนั้นไม่อยู่ในวิสัย
ว่าแล้วก็นัดหมายกันไปตามสะดวก
ท่านแรกคือ อาจารย์ที่ปรึกษาที่เพิ่งเกษียณอายุราชการได้ไม่กี่ปี อ.เพ็ญจันทร์ ศรีสุขสวัสดิ์

อาจารย์เตรียมต้อนรับด้วยของว่างจนพุงกาง เพื่อน 2 คนนี้สำเร็จมารุ่นเดียวกัน แต่งงานร่วมชีวิตกันนำลูกชายมากราบด้วย

ท่านที่ 2 คือ ผศ.เอนก สูตรมงคล ภาพขวามือออาจารย์นำดอกมะลิทีพวกเรานไำปกราบนั้น ไปถวายพระของอาจารย์และพระพลบดี

ท่านที่ 3 คือ อ.เชิดชัย ชาญสมุทร อาจารย์ที่ปรึกษาอีกท่านหนึ่ง ท่านนี้เป็น"ครู"ที่เป็นต้นแบบ ทั้งแบบอย่างในการเรียนการสอน การยึดประโยชน์และความถูกต้องในสิ่งต่างๆ อีกทั้งความมีเมตตาต่อศิษย์อย่างสูงล้น ตอนผู้เขียนเรียนชั้นปี ที่ 4 ต้องออกฝึกงานกับเพื่อนๆที่กรุงเทพฯ อาจารย์ได้กรุณาช่วยบรรทุกข้าวของพาผู้เขียนกับเพื่อนอีก 2 คน ไปส่งถึงหอพักและต้องตระเวนหาหอที่จะพักจนค่ำมืด! ผู้เขียนคิดว่าไม่มีอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ไหนอีกแล้วที่จะรักและเมตตาลูกศิษย์ได้มากขนาดนี้!!! อย่างนี้แล้วจะให้ลืมพระคุณของอาจารย์ได้อย่างไรกัน!

ตกเย็นพาอาจารย์ไปทานข้าวที่ร้านรับลมชมเกาะ ทางไปเกาะลอยศรีราชา เป็นร้านสวัสดิการตำรวจน้ำ โชคดีที่จองโต๊ะไว้
เพราะเมื่อไปถึงปรากฏว่าโต๊ะเต็ม แขกที่ไม่ได้จองต้องนั่งรอโต๊ะว่างหน้าร้านหลายครอบครัว!

ตกเย็นมีเพื่อนตามมาสมทบอีก 2 ครอบครัว และรุ่นพี่อีก 2 คน

สำหรับผู้เขียนแล้ว มีความสุขมาก อาหารนั้นรสชาติอร่อยเหมือนเดิมแต่ที่เพิ่มขึ้นคือ มิตรภาพและความผูกพันระหว่างเพื่อนฝูง รุ่นพี่-รุ่นน้อง และความสุขใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของอาจารย์ มีโอกาสอีกเมื่อไหร่พวกหนูจะไปกราบอีกค่ะ

ปิยนุช พลศึกษา บางแสน วท.บ.รุ่น 9(2533-2536)

หมายเลขบันทึก: 571124เขียนเมื่อ 27 มิถุนายน 2014 15:28 น. ()แก้ไขเมื่อ 22 กรกฎาคม 2016 16:05 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี