การแบ่งชั้นของคนจากธรรมะ

การแบ่งชั้นของคนจากธรรมะ...

ฉันสังเกตได้จากการประพฤติปฏิบัติของคน ๆ นั้น...

บางคนชอบติฉินนินทาผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

บางคนชอบช่วยเหลือและพูดดีกับผู้อื่่น

บางคนเข้าใจและเห็นใจผู้อื่น...

บางคนคิดแต่เพียงว่า...ทำไมผู้อื่นไม่เหมือนกับตนเอง

บางคนปากพูดกับเขาอีกอย่าง...แต่ใจก็คิดอีกอย่าง

บางคนแสดงตนเองว่าเก่งกาจมากกว่าผู้อื่นจนหลงลืมตน

บางคนชอบดึงให้ผู้อื่นเข้ามาเป็นพรรคพวกเพื่อให้เด่นกว่าอีกคนหนึ่ง

บางคนชอบใช้เงินซื้อบางสิ่งบางอย่างที่อีกฝ่ายด้อยกว่าเพื่อหวังอำนาจแฝง

บางคนก็ไม่สนใจผู้อื่นแม้ว่าผู้อื่นคิดร้ายต่อตนเอง

บางคนผูกใจเจ็บ อาฆาต พยาบาทผู้อื่น

บางคนคิดว่า...ตนเองทำดีที่สุดแล้ว...

บางคนเป็นคนเงียบ ๆ แต่ร้ายลึก ๆ อยู่ภายใน

บางคนที่เป็นคนเงียบ...แต่มารู้อีกทีก็ต่อเมื่อเธอจากไป...และรู้ว่าเธอใจร้ายมาก

บางคนไม่ยอมปล่อยให้เป็นไปตามกฎแห่งกรรม

บางคนแสดงตนว่าเก่งกล้าจนทำตนให้ไม่น่ารัก

บางคนชอบแอบกล่าวร้ายป้ายสีผู้อื่น ทั้ง ๆ ที่ตนเองก็ไม่ได้เหนือกว่าผู้อื่น

บางคนเรียนจบปริญญาตรี คิดว่า...ตนเองมีความรู้มากมาย

บางคนก็ไม่เข้าใจตนเองว่ามีความเก่ง...แต่เป็นคนละศาสตร์กับผู้อื่น

บางคนไม่ยอมรับที่จะเรียกว่า "ด้อยกว่าคนอื่น"

บางคนถูกอบรมบ่มเพาะมาจากครอบครัวที่ไม่อบอุ่น

บางคนเมื่อเห็นพฤติกรรมดังกล่าวของคนข้างต้นก็รู้สึกเบื่อ

ฯลฯ

มีอีกมากมายหลากหลายของคำว่า "บางคน"

จนทำให้ฉันรู้สึกถึงว่า...ฉันกับเขานั้นคนละชั้นกันในเรื่องของ "ธรรมะ"

แตกต่างกันจนทำให้รู้สึกว่า...เป็นเหมือนดังเช่น "บัวสี่เหล่า" เสียจริง ๆ

บางคนเป็นบัวที่โผล่พ้นน้ำ...

บางคนเป็นบัวที่จะโผล่ไม่โผล่เหนือน้ำ...เรียกว่า...พวกบัวปริ่มน้ำ...

บางคนเป็นบัวที่อยู่ใต้โคลนตม

บางคนเป็นบัวที่ยังอยู่ในน้ำอยู่เลย

ไม่สามารถสอนหรือตักเตือนให้ทุก ๆ คนเป็น "บัวที่โผล่พ้นน้ำได้ทุกคน" จริง ๆ

ไม่...แม้แต่จะมีธรรมะที่ฝังลึกอยู่ภายในจิตใจบ้างสักนิด...

นี่คือ การแบ่งชนชั้นของคนจาก "ธรรมะ"

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๗