วันนี้เป็นวันแรกที่ได้พบนักเรียนห้อง ป.4/2 เนื่องจากสัปดาห์ที่แล้วห้องนี้ไม่ได้ลงมาเรียน ทำให้นี่เป็นชั่วโมงแรกที่เจอกัน
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ต้องเจอกันครั้งแรก!!
วันนี้ถือเป็นวันที่ ผม แทบจะกราบนักเรียนนักเรียนเลยก็ว่าได้ โดยปกติแล้ว ขณะที่ผมสอน เพื่อครูฝึกสอนด้วยกันจะไม่เข้ามายุ่งในชั่วโมงของผมเลย เนื่องจากผมคุมชั้นเรียนเองไหว แต่ในวันนี้ เสียงที่เคยดังก็หมดไป เหลือแต่ลมออกจากปาก ไม่ว่าจะทำวิธีใด นักเรียนก็ไม่ยอมฟังเลยสักนิด จนผมสติขาด ด่านักเรียนไปเป็นชุด ทำนักเรียนร้องไห้ไปสองคน ทั้งชั่วโมงไม่มีใครได้เล่นคอมแม้แต่คนเดียว
หมดชั่วโมง นักเรียน ป.6 ที่เข้ามาเรียนต่อต่างก็กลัวผม เพราะเห็นภาพที่ผมพึ่งด่าน้อง ป.4 ไป แต่โชคยังดี ที่ชั้น ป.6 ต่างก็เป็นเด็กดี เชื่อฟัง ทำให้ไม่เสียแรงมาก ผมจึงให้รางวัลด้วยการปล่อยให้พวกเขาเล่นคอมไปเกือบชั่วโมง
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เคยสอนมา ที่คนเสียงดังอย่างผมเสียงแหบ คนไม่ค่อยเครียดอย่างผมถึงกับปวดหัวหนัก คนที่อยู่ไม่นิ่งอย่างผมถึงกับขอนั่งพัก นับว่าห้องนี้จะเป็นห้องที่ผมจะจดจำไปจนวันตายเลยทีเดียว
สิ่งที่ครูแนะนำ คือ "สติ" ครับ ;)...