วันนี้เป็นวันที่ 4 ของการเป็นครู ผมได้ย้อนกลับไปนึกถึงคำพูดของอาจารย์ท่านหนึ่งท่านเคยบอกกับผมว่า "ถ้าเธอออกไปฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูข้างนอก ครูเชื่อได้เลยเธอจะได้อะไรมากกว่าอยู่ห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ในมหาวิทยาลัย" มันเป็นเป็นจริงตามที่อาจารย์ท่านนี้กล่าวทั้งหมด
เพราะในทุก ๆ วันในขณะที่เราสอนเราไม่รู้เลยว่าจะมีปัญหาอะไรเข้ามาในขณะที่เรากำลังจะสอนเช่น ไฟดับ ไฟไม่เพียงพอ อากาศร้อน เด็กไม่ฟัง ฯลฯ เหมือนกับคอยท้าทายความสามารถของเราอยู่เสมอ บางครั้งปัญหาเหล่านี้มันก็ทำให้ผมท้อในบางวันแต่ผมกลับมองว่ามันเป็นเรื่องสนุก
มันเหมือนกับเกมส์ที่เราต้องผ่านด่านนี้ไปให้ได้ ตอนแรกผมมองว่าผมมาอยู่ที่นี้มันต้องลำบากแน่นอนแต่เมื่อผมอยู่ได้ 4 วัน ผมกลับคิดว่ามันไม่ใช่มันไม่ได้ลำบากอย่างที่คิดสังคมในโรงเรียนแห่งนี้มีความอบอุ่นเป็นอย่างมากอยู่กันเป็นครอบครัวมีอะไรก็คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันอยู่ตลอดทั้ง ๆ ที่ผมเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่โรงเรียนแห่งนี้เพียงแค่ 4 วันเท่านั้น
ย้อนกลับไปวันแรกก่อนจะนอนร้องไห้ผมคิดว่าทำไมผมต้องมาไกลบ้านขนาดนี้ ผมคิดถึงบ้าน ผมคิดผิดที่มาที่นี้แต่แล้วมาถึงวันนี้ความคิดที่ว่า ผมคิดผิด มันไม่ใช่มันเหมือนกับว่าผมได้มาฝึกฝนตนเอง ได้ทำทุก ๆ อย่างด้วยตนเองอย่างแท้จริง เจอสังคมใหม่ที่ต้องเรียนรู้และปรับตัวเข้าไปให้ได้
จากที่ผมรีดผ้าไม่เป็น ซักผ้าไม่เป็น พอมาถึงวันนี้เริ่มมีความชำนาญมากขึ้นเรื่อย ๆ ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดความสงบที่นี่มันช่วยฝึกฝนให้ผมแกร่งขึ้น ผมคิดว่าผมโชคดีมากที่ได้มาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่นี้เพราะผมได้เห็นเด็กนักเรียนที่ต่างจากในเมืองเพราะเด็กในเมืองจะมีความพร้อมทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นหนังสือ อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เสื้อผ้ารองเท้า
แต่เด็กที่นี้ยังคงขาดความพร้อมในเรื่องของอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เพราะเด็กส่วนใหญ่ของหมู่บ้านแห่งนี้ไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ทำให้เด็กนักเรียนโรงเรียนแห่งนี้ขาดทักษะในด้านคอมพิวเตอร์เป็นอย่างมาก มันจึงเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับผมที่ผมจะสอนยังไงให้เด็กเหล่านี้ใช้คอมพิวเตอร์เป็น
และรู้จักอินเทอร์เน็ตเพราะเด็กมัธยมศึกษาตอนต้นผมลองถามเด็กดูว่าเด็กรู้จัก Google ไหมเด็กตอบกลับมาว่าผมไม่รู้จักครับมันคืออะไร มันจึงเป็นสิ่งที่ท้ามายต่างจากการฝึกประสบการณ์สอนในเมื่องที่จะต้องทำยังไงให้เด็กใช้คอมเป็น จะทำยังไงให้เด็กใช้ Google เป็น มันทำให้ผมได้มุมมองใหม่ ๆ ที่ผมจะต้องเรียนรู้และเตรียมพร้อมที่จะเจอกับปัญหาใหม่ ๆ เข้ามาในทุก ๆ วัน "มันคือประสบการณ์ชีวิตที่หาไม่ได้ในเมืองใหญ่"
ขอให้บันทึกทุกวันนะครับ
เพราะนี่คือจดหมายเหตุชีวิต
และัคลังความรู้ของเราเอง
...ชื่นชม และเป็นกำลังใจนะคะ
เห็นตามท่านอาจารย์ แผ่นดิน ครับ ;)...
สวัสดีครับ อาจารย์ แผ่นดิน
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ ครับ ผมจะพยามบันทึกทุก ๆ วันครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ Pojana Yeamnaiyana Ed.D.
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ ^__^
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับอาจารย์ Ongkuleemarn
ผมจะพยามบันทึกทุกวันครับ
ขอบคุณครับ