คนต่างด้าว หมายถึง บุคคลธรรมดาซึ่งไม่มีสัญชาติไทย
1. สิทธิในด้านแรงงาน
แรงงานต่างด้าวมีสถานะเป็นแรงงาน สิทธิแรงงานขั้นพื้นฐานและสิทธิทางสังคมขั้นพื้นฐานของแรงงาน ต่างด้าวได้รับการรับประกันอย่างเท่าเทียมกับแรงงานในประเทศภายใต้รัฐบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับด้าน
แรงงานและกฎหมายอื่นๆ รวมทั้งกฎหมายแรงงาน ได้แก่ รัฐบัญญัติว่าด้วยมาตรฐานแรงงาน รัฐบัญญัติว่าด้วยค่าแรงขั้นต่ำและรัฐบัญญัติว่าด้วยการรับประกันการเรียกร้องค่าจ้าง และภายใต้ รัฐบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับการรับประกันทางสังคมและกฎหมายอื่น เช่น รัฐบัญญัติว่าด้วยการประกัน สุขภาพแห่งชาติ รัฐบัญญัติว่าด้วยการจ้างแรงงานต่างด้าวและ
รัฐบัญญัติว่าด้วยการประกันค่าสินไหมทดแทนจากอุบัติเหตุทางอุตสาหกรรม
เมื่อแรงงานต่างด้าวถูกละเมิดสิทธิ จะได้รับสิทธิดังกล่าวคืนมาตามขั้นตอนการเยียวยาสิทธิ
2. สิทธิในการเข้าถึงบริการสาธารณสุขของคนต่างด้าว
สิทธิในการเข้าถึงบริการสาธารณสุข หมายถึง ประโยชน์ที่กฎหมายรับรองบุคคลให้สามารถอุปโภคความมีสุขภาพดีไม่ว่าจะเกิดจากความเจ็บป่วยหรือไม่ กล่าวคือ เพื่อป้องกัน เช่น การหยอดวัคซีนโปลิโอให้เด็กทารกแรกเกิด เป็นต้น และเพื่อเยียวยารักษาภายหลังเกิดโรค โดยรัฐมีหน้าที่ในการจัดสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการสุขภาพขั้นพื้นฐานให้บุคคลสามารถเข้าใช้บริการดังกล่าวได้โดยสะดวกเพื่อสุขภาพอนามัยที่ดี
เหตุที่รัฐต้องให้สิทธิในการเข้าถึงบริการสาธารณสุขของคนต่างด้าว
ประการแรก เป็นไปตามกฎหมายสิทธิมนุษยชน ที่รัฐมีพันธกรณีที่ต้องปฏิบัติตามไม่ว่าตามกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศหรือกฎหมายสนธิสัญญา ที่ให้การยอมรับว่าบุคคลทุกคนไม่ว่าสัญชาติใดๆ ย่อมมีความเท่าเทียมกันและไม่เลือกปฏิบัติในการได้รับการดูแลด้านสาธารณสุขขั้นมูลฐาน เช่น สิทธิในการได้รับการดูแลมาตรฐานทางสุขภาพ สิทธิในการเข้ารักษาพยาบาล สิทธิในการประกันสังคม สิทธิของมารดาและสิทธิของเด็ก
ประการที่สอง เป็นการดำเนินนโยบายเชิงป้องกันในด้านสาธารณสุขภายในรัฐ กล่าวคือ การให้การดูแลและรักษาพยาบาลคนต่างด้าว ประโยชน์โดยตรงที่จะได้รับคือ การหายจากอาการป่วยและสามารถปฏิบัติงานได้ตามปกติ ทั้งยังไม่ก่อให้เกิดโรคติดต่อด้วย
ประการที่สาม เป็นการวางกรอบแนวคิดเกี่ยวกับการกำหนดสถานภาพบุคคลโดยคำว่า “สัญชาติ” ซึ่งอาจจะล้าสมัยไปแล้วในสังคมปัจจุบัน เนื่องจากการเปิดตลาดเสรี ส่งผลให้ตลาดการค้าขายใหญ่ ดังนั้น บุคคลที่ได้ชื่อว่าอาศัยอยู่ในรัฐไม่ว่าสัญชาติใด พึงได้รับความคุ้มครองสิทธิตามกฎหมายในด้วย โดยเฉพาะสิทธิขั้นพื้นฐาน
ดังนั้น ไม่ใช่เพียงรัฐเท่านั้นที่จะช่วยส่งเสริมสุขภาพอนามัยที่ดีของประชาชนในประเทศที่รวมถึงคนต่างด้าวที่อาศัยในประเทศไทยด้วย ตามสิทธิขั้นพื้นฐานที่เขาพึงได้รับ แต่เป็นสิ่งที่ทุกภาคส่วนพึงตระหนักถึงความสำคัญในการรับรองสิทธิดังกล่าวโดยปรับเปลี่ยนทัศนคติใหม่ว่า คนต่างด้าวนั้นเป็นมนุษย์คนหนี่งและเป็นประชาชนที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยที่พึงได้รับสิทธิขั้นพื้นฐานในการเข้าถึงบริการสาธาณสุขขั้นต่ำจากรัฐ
ได้สิทธิไม่แตกต่างจากคนไทย
บัตรประกันสุขภาพนี้ จะทำให้ต่างด้าวได้รับการดูแลสุขภาพอย่างต่อเนื่องไม่แตกต่างจากคนไทย ได้รับวัคซีนป้องกันโรคพื้นฐาน การส่งเสริมสุขภาพอื่นๆ การวางแผนครอบครัว เมื่อป่วยสามารถเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตามที่ประกันไว้จนหายขาด ซึ่งโรงพยาบาลในพื้นที่จะมีล่ามช่วยในการสื่อสารกับแพทย์ เจ้าหน้าที่สาธารณสุข ทำให้ได้รับบริการอย่างสะดวกและใกล้ที่ทำงาน เมื่อบัตรหมดอายุสามารถซื้อต่อได้อีก และได้รับสิทธิทันที ขณะนี้ อยู่ระหว่างการศึกษาเพิ่มเติมถึงการปรับเพิ่มค่าประกันสุขภาพ เพื่อให้ครอบคลุมยาต้านไวรัสเอดส์ต่อไป
ให้สิทธิ คนต่างด้าวได้ทั้งหมด ไม่เฉพาะถูกกฎหมายเท่านั้น
ครม.ให้สิทธิ สธ.รักษาสุขภาพคนต่างด้าวได้ทั้งหมด ไม่เฉพาะถูกกฎหมายเท่านั้น ซึ่งในการรักษาพยาบาลจะมุ่งเน้นการรักษาและป้องกันโรค สธ.ไม่มีหน้าที่ถามว่าเข้าประเทศมาอย่างไร ทั้งนี้ สามารถซื้อได้ที่โรงพยาบาล เบื้องต้นจะเริ่มจากผู้หญิงต่างด้าวที่มาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล โดยจะถามว่าซื้อประกันสุขภาพให้ลูกหรือไม่ วันละ 1 บาท จากนั้นจะออกเป็นบัตรประจำตัวเด็กที่มีสีแตกต่างกันระหว่างเด็กที่ซื้อและไม่ซื้อหรือใช้วิธีการประทับตรา โดยสิทธิประโยชน์เท่ากับคนไทย
ที่มา http://115.31.137.49/chumphon/tanagdaw_page1.html
http://oneclick.law.go.kr/CSM/CcfMain.laf?csmSeq=5...
http://therama.info/?p=173
