ครบรอบ 1 ปี "การเกษียณจากงานประจำ"

  วันเวลาแห่งความสุขบ้าง ทุกข์บ้าง รอยยิ้มและคราบน้ำตา ที่แลกมาด้วยประสบการณ์และความรู้  

วันนี้เมื่อ 1 ปีที่แล้ว (1 พฤศจิกายน 2548) ผมตื่นนอนขึ้นมาแล้วพบกับโลกใบใหม่ที่วิถีการดำเนินชีวิตต้องเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ

จากชีวิต "อาจารย์" ที่ต้องออกไปทำงานแต่เช้า เซ็นต์ชื่อ สอนหนังสือ เดินทางไปที่โน่นที่นี่

ชีวิตที่ต้องถูกลิขิตและขีดเส้นสายจากผู้บริหารและองค์กร

วันนั้นผมตื่นขึ้นมาแล้วพูดกับตัวเองว่า วันนี้เราไม่ต้องออกไปทำงานแล้วนะ วันนี้ไม่ต้องเข้าคณะฯ ไม่ต้องไปเซ็นต์ชื่อ "เพราะเราลาออกแล้ว"

ไดอารี่เล่มสีขาวที่เพื่อน ๆ มอบให้ก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน เป็นสิ่งที่ทำให้หวนรำลึกถึงเสมอทุก ๆ ครั้งหรือยามใดก็ตามที่ต้องการการตอกย้ำกับตัวเองถึงสถานภาพ ณ เวลานั้น 

ไดอารี่ ที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ และน้อง ๆ มอบให้เป็นที่ระลึกกับการทำงานที่ "คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์"

วันนี้ครบรอบ 1 ปี แห่งการเกษียณอายุ

เกษียณจากงานอันเป็นที่รัก งานประจำที่เคยได้สัมผัสและฝังเข้าไปในจิตวิญญาณ

3 ปี กับ 4 เดือนแห่งความทรงจำกับผู้บริหารและเพื่อนร่วมงาน โดยเฉพาะ "ลูกศิษย์" ทุก ๆ คน

วันหนึ่ง วันนั้น วันหน้า แต่ไม่รู้ว่าวันไหน ผมจะกลับไปยืนอยู่ตรงที่แห่งนั้นและทำทุกอย่างด้วยประสบการณ์ที่ย่างก้าวผ่านมาด้วยระยะเวลา 365 วันนี้

วันเวลาแห่งความสุขบ้าง ทุกข์บ้าง รอยยิ้มและคราบน้ำตา ที่แลกมาด้วยประสบการณ์และความรู้

สิ่งต่าง ๆ ที่สะสมมานี้ จะขอมอบกลับไปเพื่อลูกศิษย์และประเทศไทยนี้ในทุกลมหายใจ

 

ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ

1 พฤศจิกายน 2549

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่ชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#ราชภัฏ#อุตรดิตถ์#การทำงาน#เกษียณ

หมายเลขบันทึก: 56837, เขียน: 01 Nov 2006 @ 23:06, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:36, สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (1)

nUpLe
IP: xxx.123.172.207
เขียนเมื่อ 28 Mar 2007 @ 00:58
uhmmm