การเรียนพัฒนาช้า เพราะ "ไม่มีครู"

ในระยะสองสามปี และโดยเฉพาะหลายเดือนผ่านมา ผมได้ทุ่มเท ให้เวลากับ "นักเรียน" 


ทั้งในเฟซ ในเวบ ทางอีเมล์ ทางโทรศัพท์ และการมาพบด้วยตัวเอง

และบางท่าน บางกลุ่มที่พอมีแวว ผมจะทุ่มเท เดินทางไปพบด้วยตนเองไปเลย
-----------------------------------------------------------

แต่ก็ปรากฏว่า ส่วนใหญ่พัฒนา "ค่อนข้างช้า" ในระดับที่แตกต่างกันพอสมควร

ที่ผมก็พยายามแนะนำให้เลิกเล่นไปจะดีกว่า

เพื่อลดปริมาณ "นักเรียน" ให้เหลือแต่ "ตัวจริง" ตั้งใจ สนใจ และ มีศักยภาพ จริงๆ

ใครที่ศักยภาพต่ำ ถึงต่ำมาก ก็ควรไปพัฒนาตัวเองทางอื่น

อย่ามาทนเป็น "หมูสนาม" อยู่เลย ไม่มีอนาคตหรอก
------------------------------------------------------------

สาเหตุที่คนกลุ่มนี้ยังทำตัวเป็น "หมูสนาม" แบบไม่มีทีท่าจะก้าวหนีไปไหน ก็คือ

"ไม่อยู่กับของจริง และความเป็นจริง"

ตั้งแต่........
ก. ไม่เข้าใจความจริงของวงการพระเครื่อง หรือสังคมธุรกิจ แค่อยู่กับความเพ้อฝัน
ข. ไม่หาความรู้ที่เป็นจริง ไม่แยกแยะความจริงกับสิ่งหลอกลวง ออกจากกัน
ค. ไม่ค้นหาเพื่อนจริงๆ มีแต่เพื่อนหลอกๆ ไม่แยกแยะเพื่อนจริง กับเพื่อนหลอกๆ ออกจากกัน
ง. ไม่เริ่มต้นจากวัสดุของจริง แต่เริ่มจากของปลอม ที่คิดว่าจะไต่ระดับไปหาของจริงได้

ทั้งสี่ข้อนี้ ถ้ามีข้อเดียวก็ยังพอมีทางรอด เพราะข้ออื่นๆ ที่เด่นๆ จะช่วยพยุงขึ้นมาได้

ข้อ ก แก้ไขได้ด้วยการเดินตลาด และอ่านตำรามากๆ
ข้อ ข แก้ไขได้ด้วย การพิจารณาไต่ตรองความรู้ที่ตัวเองมี กับความเป้นจริงในสังคม
ข้อ ค แก้ไขด้วยการเลือกคบเพื่อนที่ดี
ข้อ ง แก้ไขด้วยการ หาของจริง "เนื้อครู" มาเป็นต้นแบบในการเรียนรู้

แต่ถ้าอ่อนทุกข้อ หรือไม่คิดจะแก้ไขสักข้อละก็ ไม่มีอนาคตเลยละครับ

ที่ผมจะประเมินเพื่อนทุกคนโดยหลัก 4 ข้อนี้

ถ้ามีเด่น 3 อ่อน 1 ผมก็จะชี้ทางรอดให้ได้ทันที
ถ้าเด่น 2 อ่อน 2 ผมก็จะเน้นให้พัฒนาตัวเองให้ถูกต้องเสียก่อน ค่อยเดินหน้าต่อไป
ถ้าเด่น 1 อ่อน 3 ผมจะแนะให้หันกลับมาเป็น "นักเรียน" หรือไม่ก็เลิกไปซะ
ถ้าอ่อนทั้ง 4 ข้อ ผมแนะนำให้เลิกไปเลยจะดีกว่า

บางคนไม่เข้าใจ อาจจะคิดว่าผมดูถูก

ที่จริง ผมแค่สงสาร และเทียบเคียงว่า........

ถ้าเป็นผมเอง เมื่อตกอยู่ในสภาพอย่างนี้ ผมควรจะทำอย่างไร

เท่านั้นเอง

อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความรู้เพื่อชีวิต



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ผมเป็นคนที่โชคดีมากๆคนหนึ่ง ใด้เมียดีที่ไม่ขัดขวางการเรียนรู้และสนับสนุนตามสมควร มีครูดีที่ทุ่มเทสอนอย่างจริงใจโดยไม่คิดค่าตอบแทนและตอนนี้ผมใด้พระแท้มาแล้วตามตำราหลังจากที่เข้ามาเรียนกับอาจารย์จะอวดเพื่อนๆสักหน่อยก็ทำยังไม่เป็นกำลังจะทำอยู่ครับผมใด้สมเด็จมาสี่องค์ไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อผมว่ามันขึ้นอยู่กับบุญด้วยส่วนหนึ่งผมเชื่ออย่างนั้นทำบุญด้วยเรียนไปด้วยจะโชคดีครับขอบคุณครับ

หมายเลขบันทึก

568249

เขียน

17 May 2014 @ 09:06
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 11, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก