เสียงปีน เสียงระเบิด
พร้อมจะเกิดทุกเวลา
คราบเลือดและน้ำตา
เมื่อไรหนาจะจากจร
บ้านป่าหรือเมืองเถื่อน
ไยบิดเบือนหลักคำสอน
วิบากตามยอกย้อน
อย่าลำพองไม่พ้นกรรม
ฟ้าลั่นแผ่นดินไหว
เพราะเหตุใดต้องกลืนกล้ำ
ยากไร้มนุษยธรรม
ดินจาบัลย์แทบมลาย
ฟากฟ้าและฝั่งฝัน
หวังสักวันคงไม่สาย
สายรุ้งจักเรียงราย
รวมขวานไทยใจหนึ่่งเดียว
ดอกไผ่ ธรรมทิพย์สกุล
๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๗
สวัสดีก่อนนอนจ้ะ
ชอบกลอน
ไพเราะมากๆครับ
มาอีกรอบ
มาถามคุณครูว่า
เปิดเทอมใหม่เป็นอย่างไรบ้างครับ
ว่าจะแวะไปเยี่ยม ยังไม่ได้ไปเลย
สวัสดีค่ะ อาจารย์ขจิต
ขอบพระคุณที่่คอยแวะมาให้กำลังใจ
เปิดเทอมใหม่ก็ตื่นเต้นกับเด็กใหม่ มีอะไรให้เรียนรู้จากเด็ก ๆ น่าสนุกดีนะคะ