หลังจากพวกเราเข้าไปแต่งงานเพื่อนของน้องเพรียงที่บ้านตลุกเทียมแล้ว...เราได้เข้าไปเยี่ยมยายติ๋ม ยายของเจ้าฟ้าคราม ซึ่งถูกผึ้งต่อยเต็มหน้า เต็มหัวไปหมดแล้วเกิดอาการแพ้ต้องเข้าโรงพยาบาลพรหมพิราม เพราะทนพิษของผึ้งไม่ไหว หมอต้องฉีดยาแก้แพ้ให้...สุดท้ายก็ต้องนอนที่โรงพยาบาล เพราะปวดด้วยพิษผึ้งต่อย...
ยายติ๋มได้ไปดายหญ้าพริกที่เขตแดนติดต่อกับบ่อนไก่ของอีกคนหนึ่งซึ่งเขามีการเปิดบ่อนไก่กัน...ส่วนแม่ครัวได้ก่อไฟเตาถ่านเพื่อทำกับข้าวขาย ควันไฟดันไปรบกวนรังผึ้งที่อยู่บนต้นไม้ ก่อเกิดความรำคาญให้กับผึ้งที่ทำรังอยู่บนต้นไม้...เกิดอาการไม่พอใจ รุมไล่ต่อยคนในบ่อนไก่แตกกระเจิง...เดือดร้อนยายติ๋ม ยายของเจ้าฟ้าคราม ซึ่งไม่รู้อิโหน่อิเหน่กับเขาเลย เพราะไปดายหญ้าพริกอยู่ติด ๆ กัน ผึ้งรุมต่อยยายติ๋ม ปัดก็แล้ว ไม่ยอมไป จึงต้องวิ่งไปให้คนอื่นช่วย กว่าจะหยุด เล่นเอาพิษของผึ้ง ปวด บวม ต้องเข้าโรงพยาบาล...
ตอนเย็นพวกเราเข้าไปซื้อของใช้กัน เช่น เตารีด นม ให้กับเจ้าฟ้าครามที่ Bic C ได้ทีเจ้าฟ้าคราม บอกว่า "อยากกินไก่ KFC" ย่าก็เลยพาหนูไปนั่งกินให้หายอยากบ่นว่าอยากกิน...
สำหรับของที่หนูชอบกิน นั่นคือ เม็ดบัว หนูชอบกินมาก ชอบให้ย่าแกะให้กิน...ย่าสังเกตเห็นการกินของหนู ๆ จะให้ย่าแกะเอาแต่เม็ดอ่อน ๆ และเอาไส้เขียว ๆ (ขม) ออกจากเม็ด แล้วหนูก็เคี้ยวกินอย่างอร่อย...ส่วนเม็ดแก่ ๆ หนูจะไม่กิน จะคายทิ้ง แสดงว่ามันแก่เกินไป...ย่าขับรถไป ม. กับหนู ๆ เห็นสระบัวที่ปู่สุรินทร์ปลูกไว้แทนต้นทานตะวัน หนูบอกย่าว่า...นั่นไง!!! เราเก็บฝักบัวได้...ย่าถามหนูว่า...รู้ได้ไงว่าในสระนั้นมีเม็ดบัว...หนูบอกย่าว่า...ลุงขวัญ พ่อเพรียง เคยเก็บมาให้ฟ้า ฯ กิน...เออ!!! หนูจำความได้ว่าถ้ามีดอกบัวแล้วจะต้องมีฝักบัว...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๗
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจด้วยค่ะ