ผู้ทรงสิทธิในการมีสุขภาพดี

           สิทธิในการมีสุขภาพดี เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของสิทธิมนุษยชน ที่มนุษย์ทุกคนพึงได้รับจากรัฐ โดยที่ไม่ต้องคำนึงถึงว่า บุคคลดังกล่าวจะมีสถานภาพความเป็นพลเมืองของรัฐนั้นหรือไม่ เพราะสิทธิในการมีสุขภาพดี อันเป็นสิทธิด้านสาธารณสุข จะไม่ถูกจำกัดในการดูแลแค่เพียงพลเมืองแต่ต้องบังคับใช้กับมนุษย์ทุกคนเสมอเหมือนกัน

          จากกรณีศึกษาในปัจจุบันพบว่าเกิดปัญหาการละเมิดสิทธิในการมีสุขภาพดีกับทั้งพลเมืองของรัฐ หรือบุคคลผู้ที่มิใช่พลเมืองของรัฐเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญู่ที่ถูกละเมิดในเรื่องนี้ก็มักจะเป็นบุคคลผู้มิได้รับสถานะความเป็นพลเมืองของรัฐเสียมากกว่า อาจกล่าวได้ว่ารัฐมองว่า การดูแลบุคคลผู้ซึ่งมิใช่พลเมืองของตนเป็นเรื่องสิ้นเปลืองงบประมาณ จากสาเหตุนี้ จึงส่งผลกระทบต่อบุคคลไร้รัฐโดยตรง

                                                                                               

                                     ที่มา : http://mpics.manager.co.th/pics/Images/55600000864...                

กรณีศึกษา น้องผักกาด

            น้องผักกาด เกิดในโรงพยาบาล แม่สอดจังหวัดตาก มีอาการสมองบวม มารดาซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นชาวพม่า จึงได้ทิ้งน้องผักกาดไว้ในโรงพยาบาล ซึ่งโรงพยาบาลก็ไม่ได้มีการแจ้งเกิดน้องผักกาดแต่อย่างใด เพราะตาดว่าน้องผักกาดไม่น่าจะมีชีวิตรอดอยู่ได้ แต่ก็เกิดปัญหาว่าน้องผักกาด สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ จนปัจจุบันมีอายุถึง 8 ปี กล่าวคือ น้องผักกาด ซึ่งควรจะได้รับการแจ้งเกิด มีสิทธิได้รับการคุ้มครองจากรัฐ ก็ไม่ได้ ทำให้น้องผักกาดอยู่ในสถานะภาพไร้รัฐ ไร้สัญชาติ แม้ว่ากรณีน้องผักกาดจะถือเป็นความโชคร้ายอย่างหนึ่ง แต่อย่างไรก็ตาม ก็เป็นโชคดีที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ให้ความสนใจกับปัญหาคนไร้รัฐ เข้าไปให้ ช่วยเหลือ

            หรือกรณีของน้อง อาป่า ซึ่งเป็นชาวพม่า อพยพมาพร้อมครอบครัวมาอาศัยในไทย จากนั้นก็ประสบอุบัติเหตุถูกรถชนต้องเข้ารักษาตัวที่โณงพยาบาลบแต่ก็ประสบปัญหาในด้าน ที่ตนมิใช่บุคคลที่มีสัญชาติไทยในการได้รับหลักประกันสุขภาพต่างๆ จากกรณีทั้ง 2 เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นกับ สิทธิในการมีสุขภาพดี ซึ่งพรบ. หลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2545 ก็วางหลักถึงสิทธิในการมีสุขภาพดีเอาไว้

มาตรา 3บัญญัติว่า "บริการสาธารณสุข หมายความว่า บริการด้านการแพทย์และสาธารณสุขซึ่งให้โดยตรงแก่บุคคลเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การตรวจวินิจฉัยโรค การรักษาพยาบาล และการฟื้นฟูสมรรถภาพ ที่จำเป็นต่อสุขภาพและการดำรงชีวิต ทั้งนี้ ให้รวมถึงการบริการการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบโรคศิลปะ"

มาตรา 5 วรรค 1บัญญัติว่า "บุคคลทุกคนมีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุขที่มีมาตรฐานและมีประสิทธิภาพตามที่กำหนดโดยพระราชบัญญัตินี้"

นายภัทรภณ  อุทัย

อ้างอิง

รัฐธรรมนูญ 2550 http://www.ombudsman.go.th/10/documents/law/Consti...