บันทึกนี้แต่คุณย่า


๒๓ เมษายน ๒๕๕๗

ครูวุฒิสูญเสียคุณย่าผู้ใจดีไปในเวลาประมาณ ๐๕.๓๐ น. ณ โรงพยาบาลศรีสะเกษ

ด้วยสำนึกในพระคุณที่คุณย่าได้เลี้ยงดูมาด้วยความรักความเอาใจใส่

ในขณะที่ครูวุฒิทดแทนพระคุณได้ไม่สมเท่าที่มุ่งหวังตั้งใจไว้

ตอนนี้จึงทำได้เพียงเขียนบทเพลงร่ำคร่ำครวญจากใจ ไว้ให้เป็นอนุสรณ์สำหรับคุณย่าผู้อารีย์ ดังนี้ครับ

"คุณย่าผู้ให้"

นับตั้งแต่วันนั้น วันที่หลานจำความได้มา ได้เล่นสนุกอยู่ตามท้องนา บ้างก็หากบ กุ้งหอยปูปลา ก็เห็นคุณย่าเป็นผู้ให้เสมอ

ย่าให้ความรัก ย่าฟูมฟักรักหลานเลิศเลอ ย่าอุ้มย่าป้อนข้าวน้ำออเออ ยามร้องย่าปลอบกลัวนอนละเมอ เป็นอย่างนี้เสมอ กับหลานเหลนทุกคน

เติบใหญ่ย่าให้คำสอน ให้คำอวยพรยามลูกหลานหมองหม่น ย่าไม่เคยเรียก เคยร้องเพื่อตน ย่ามีแต่ให้ กับทุกๆคน แม้ย่ายากจนแต่ย่ามีน้ำใจ

นับต่อแต่นี้ ไม่มีย่าชูผู้ให้ คอยเตือนคอยปลอบคอยหยิบยื่นกำลังใจ คำสอนคำบอก ลูกหลานจะเก็บไปใช้ หลับให้สบายเถิด “ย่าผู้ใจงดงาม”

ถึงสวรรค์ครรไล เถิด “ย่าผู้ใจงดงาม”

(หลานแดง กลั่นจากใจในนามหลาน,เหลน,โหลนทุกคน เมื่อ ๒๔ เมษายน ๕๗, ๐๔.๕๔ น.)

หมายเลขบันทึก: 566713เขียนเมื่อ 25 เมษายน 2014 11:33 น. ()แก้ไขเมื่อ 25 เมษายน 2014 11:33 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (8)

ขอร่วมไว้อาลัยแด่คุณย่า ผู้จากไปแต่กาย ความทรงจำดีๆยังประดับอยู่ในใจของลูกหลานค่ะ

ขอบพระคุณพี่ใหญ่มากครับ

แด่คุณ ย่า..ด้วยความอาลัยแลจะอยู่ในหัวใจเราๆๆตลอดไป..เจ้าค่ะ..ยายธี...

"สวัสดีค่ะ..คุณครูวุฒิ.ขอแสดงความ.เสียใจด้วย..เจ้าค่ะ...สบายดีนะเจ้าคะ...ยายธีค่ะ...

ขอบพระคุณมากๆครับคุณยายธี คุณย่าจากไปง่ายๆด้วยอาการอันสงบ ทรมานน้อยและสั้นมากๆ คงต้องถือเป็นเรื่องของสังขารตามหลักการเกิดแก่ เจ็บ ตาย อ่ะครับ ส่วนกระผมสบายดีมากๆครับ คุณยายธีก็คงเช่นกันนะครับ ฝากคิดถึงสวนป่าที่เมืองกาญจน์ด้วยครับ

อ้อ...ลืมไป รูปดอกมะลิ ของพี่ใหญ่นงนาท และรูปดอกไม้ของคุณยายธีสวยมาก ขอไปใช้นะครับ

ขอร่วมไว้อาลัยแด่คุณย่า ด้วยค่ะคุณครูวุฒิ...

ขอบพระคุณท่าน ดร.พจนา และท่าน อ.เขียน หนูนุ่น มากๆครับ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี