ถ้าเรามีเวลาว่างพอที่จะทำสมาธิได้นาน สักประมาณ 1 ชั่วโมงขึ้นไป เราสามารถที่จะทำสมาธิขั้นสูงขึ้นได้ ทั้งในระดับ กำหนดคำสั่งจิตใต้สำนึก หรือ เลยมากไปกว่านั้น จนถึงขึ้นเกิดปัญญารู้แจ้งเห็นจริงในธรรมะ ลดละเลิกความโลภ โกรธ หลง ได้ครับ

การทำสมาธิในระดับสูง ก็มีหลายวิธีเช่นเดียวกันครับ ที่ผมมักจะแนะนำเวลาขึ้นเวทีบรรยายธรรมะ ก็คือ การหลับตา แล้วกำหนดสิ่งที่ใจเราจะใช้ระลึกถึงภายในร่างกายเราครับ เช่น ลมหายใจ ภาพองค์พระในท้อง อาการยุบ-พองของผิวหน้าท้องยามหายใจ เป็นต้น ครับ

สาเหตุที่ต้องมาหลับตาก็เพราะว่า หากจะต้องเดินจิตที่เป็นสมาธิขั้นสูง เราจะต้องไม่ไปมองภาพต่าง ๆ ภายนอก ให้จิตใจเกิดความวอกแวก เสียสมาธิได้ง่ายน่ะครับ..ตรงนี้แหละครับที่เราเรียกว่า ปิดตานอก เปิดตาใน ครับ

ครั้งแรกเริ่ม ให้เราเอาใจไปอยู่กับสิ่งที่เรากำหนดไว้ ดังที่กล่าวมาแล้ว เรียกว่า วิตก (ไม่ได้หมายถึงวิตกกังวลใจนะครับ) แล้ววางใจไว้ตรงนั้นอย่าย้ายไปไหนจนสามารถรู้สึกเฉพาะที่ตรงนั้นได้ตลอดไป เรียกว่า วิจาร (ไม่ได้หมายถึงการกล่าวพิจารณาว่าดีร้ายอย่างไรนะครับ)

ถ้าทำได้จะเกิดอาการ ปลื้มอก ปลื้มใจ เรียกว่า ปิติ ครับ

พอมาถึงในขั้นตอนนี้ เราจะเลือกได้ 2 แนวทาง แนวทางแรก คือการทำโปรแกรมจิตใต้สำนึกเรา ให้เกิดพลังในทางบวก.. หรือทางเลือกที่สองคือ เดินสมาธิต่อ เพื่อศึกษาปฏิบัติธรรมขั้นสูง จะเป็นทางด้านองค์ฌาณ และญาณสมาธิต่อไปครับ..

...

ชยพร แอคะรัจน์

...