จะทำให้เกิดสาธารณสุขได้...ตัวเราเองสุขหรือยัง...เป็นคำถามที่บาดใจผมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน...
ผมทำงานเป็นนักการสาธารณสุขมากว่า 20 ปี... เห็นทุกข์สุขของประชาชนและตัวเราเองก็ไม่น้อย... ความเข้าใจคำว่าสาธารณสุข...ผมเริ่มมองเห็นลาง ๆ... เมื่อครั้งที่ผมมีส่วนร่วมกับทีมงานบริหารโครงการชีวิตสาธารณท้องถิ่นน่าอยู่ 3 ปี ... และร่วมทีมประเมินผลชุมชนเป็นสุข อีก 1 ปี...
ที่จริงความเข้าใจแบบใหม่ของผมเกิดขึ้นจากการเรียนรู้ร่วมกันกับประชาชนและชุมชน... หลังจากพบคำถามบาดใจข้างต้น...
หลังจากนั้นผมเริ่มมองว่า... นักสาธารณสุข...บางครั้งไม่ใช่อาชีพ...ตำแหน่ง...หน้าที่การงานเป็นตัวบ่งบอก...หลายคนเป็นนักสาธารณสุขที่ทำหน้าที่ได้ดีกว่าผม...โดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ...
โดยเฉพาะเมื่อเห็นการทำหน้าที่แบบครูอ้อย...ที่คอยแบ่งปันความสุขของตนสู่สาธารณชนแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย... ผมจะมัวอายอยู่ได้อย่างไรกันครับ....
มาร่วมแบ่งปันความสุขกันเถิดครับ...นักสาธารณสุขทุกท่าน...
ขอบคุณครับ
อ่านแล้วทำให้รู้สึกว่าแท้จริงแล้วงานที่ผมทำๆอยู่ก็เป็นงานเพื่อ สุขของสาธารณะ อยู่ไม่น้อยเหมือนกัน มองไม่ดีก็ไม่เห็น แต่คนทำรู้ดีอยู่ในใจ ผมว่างานเพื่อ สาธารณสุข แค่คิดจะทำก็ สุข มากแล้วครับ .. ยิ่งได้ทำ และบังเกิดผลเป็นสุขที่ยั่งยืน สู่สารณะ ด้วยแล้ว ผมว่าวิเศษมากจริงๆ
เช่นกันครับอาจารย์...ยิ่งได้เห็นความคิดของอาจารย์ด้วยแล้ว...ผมยิ่งมั่นใจมากขึ้นครับว่า...การทำให้สุขเกิดขึ้นกับสาธารณะ...มีผู้ร่วมเดินเส้นทางนี้อย่างมีคุณภาพเช่นอาจารย์...ที่จะเคียงบ่าเคียงไหล่กันต่อไปครับ...