เป็นครั้งแรกของปีนี้...ค่ำคืนแรกที่ผมนอนไม่หลับ...เพราะฝนตกหนักตั้งแต่ตอนสองทุ่มยังไม่มีเค้าว่าจะหยุด
ผมนอนฟังเสียงฝนกระทบพื้นหญ้า...พื้นปูน...ด้วยใจเร่าร้อน
เพราะรุ่งเช้าผมต้องพาเด็กๆ ที่ทีมเครือข่ายสุขภาพตำบลคัดเลือกให้มาร่วมกิจกรรมเพื่อพัฒนาสุขภาวะและคุณภาพชีวิต
ไปทัศนศึกษารอบๆ ตัวจังหวัดชัยภูมิ...
เด็กๆ เขาอยากไปเที่ยวกันมากครับ...หลายคนพ่อแม่ไม่เคยพาไปเที่ยว...จึงทำให้เด็กตั้งความหวังเป็นพิเศษ
ตำบลของผมมีกิจกรรมพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็ก...และมีทีมงานเครือข่าย CAG-Child Action Group- คณะทำงานเด็กในชุมชน
เราได้ทุนจากผู้ใจดีที่สนับสนุนการทำงานมาสองปีแล้ว...มีเด็กผลัดเปลี่ยนผลิบานไปเรื่อยๆ
เด็กกลุ่มนี้อาจจะขาดโอกาสในชีวิตไปบ้าง...ถ้าเราเติมเต็มให้เด็กบ้าง...คงจะดีไม่น้อย
เพราะเด็กในวันนี้จะเป็นผู้ใหญ่ในวันหน้า...ทีมพวกเราคิดกันอย่างนั้น...
ผมนอนหลับๆ ตื่นๆ ด้วยฝันตกหนัก...และเป็นการเดินทางด้วย...ขึ้นภูเขา...ยานพาหนะรถสองแถว
กลัวอันตราย...กลัวคุมเด็กไม่อยู่....สารพัดไปกับความคิด
แต่พอตื่นเช้า...ผมมองท้องฟ้าถึงไม่แจ่มใส...เป็นสีเทาจางๆ...ไม่มีแสงแดด...แต่ก็ไม่น่ามีฝนตั้งเค้า
ผมหายใจโล่งไปเปราะหนึ่ง...รีบบึ่งรถไปอนามัยที่นัดหมาย...เด็กมารอแล้ว...
พวกเราออกจากภูเขียว...ไปหนองบัวแดง...แวะฟังธรรมะกับท่านอาจารย์ที่วัดป่าศิลางาม (วัดเต่า)
เป็นธรรมะอินเทรนเหมาะกับเด็กๆ มากๆ ไม่น่าเบื่อเลย
ภายในวัดก็มีสถานที่ที่น่าชม น่าเดินมากมาย ทำให้เด็กตื่นเต้น...และสนุกสนาน
พวกเราทานข้าวเที่ยงกันที่วัด...แล้วขึ้นผาเกิง...ชมทิวทัศน์ของอำเภอหนองบัวแดง และอำเภอเมือง
และสถานที่เด็กรอคอย คือ สวนสัตว์และสวนน้ำชัยภูมิ
ผมเห็นรอยยิ้มของเด็กแล้วหายง่วงนอน...และทำให้ผมและทีมมีความสุข
เป็นงานจิตอาสาจริงๆ และคิดว่า...เด็กคงจะได้รับสิ่งดีๆ เหล่านี้...ติดตัวไปในยามเขาเติบโต
เด็กๆ หลายคนไม่เคยได้เที่ยวและเรียนรู้แบบนี้...และพูดว่า "ถ้าพ่อไม่พามาเที่ยว ผมคงไม่มีความสุขและสนุกแบบนี้ครับ"
ตอนนี้ผมมีลูกชายและลูกสาวมากมาย...แทนที่เขาจะเรียกผมว่า "หมอ"
ผมมีจุดหมายในการทำงานเด็ก คือ ทำให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีหัวใจแห่งการแบ่งปันผู้อื่น
และเป็นกำลังใจให้เขาบินสู่ความฝันของเขา
แต่ปลายทางไม่อาจรู้จริงๆ
ขอให้เขาบินล่าฝันของเขาด้วยหัวใจและศรัทธาที่มีในตนเอง...
ไม่ต้องบิน...ให้สูง...อย่างใครเขา
จงบินเอา...เท่าที่เรา...จะบินไหว
ท่าที่บิน...ไม่จำเป็น...ต้องเหมือนใคร
จงบินไป...ให้ถึงฝัน...เท่านั้นพอ...
## กราบขอบพระคุณผู้ใหญ่ใจดี...ที่ทำให้พวกเราได้ทำงานกับเด็ก...และได้เข้าใจเด็กอีกครั้ง
ขอบพระคุณสวนสัตว์สวนน้ำชัยภูมิ ที่ลดราคาค่าบัตรเที่ยวสวนสัตว์ สวนน้ำ ค่าเช่าชุดว่ายน้ำ อย่างถูกเหลือเชื่อครับ ##
วันเสาร์ที่ 5 เมษายน 2557
ไม่ต้องบิน...ให้สูง...อย่างใครเขา
จงบินเอา...เท่าที่เรา...จะบินไหว
ท่าที่บิน...ไม่จำเป็น...ต้องเหมือนใคร
จงบินไป...ให้ถึงฝัน...เท่านั้นพอ...
ขอบคุณมากนะครับ
ชิ่นชมจิตอาสาออกมาจากใจอย่างแท้จริงค่ะ สวัสดีปีใหม่ไทยนะคะคุณทิมดาบ
สวัสดีปีใหม่ไทยจ้ะ
อ่านแล้วมีความสุขไปด้วยค่ะ
"ปลายทาง" เป็นของส่วนตัวเด็กๆ แต่ละคน
มาทักทายสวัสดีสงกรานต์คะ :)
ยายธีใจตรงกันกับภาพที่มาแสดงคะ
ชอบกลอนนี้มาก
ม่ต้องบิน...ให้สูง...อย่างใครเขา
จงบินเอา...เท่าที่เรา...จะบินไหว
ท่าที่บิน...ไม่จำเป็น...ต้องเหมือนใคร
จงบินไป...ให้ถึงฝัน...เท่านั้นพอ..
เด็กๆคงชอบโดยเฉพาะได้เล่นน้ำด้วย
ขอบคุณเรื่องดี ๆ
การทำงานถึงแม้นว่ามันจะเล็กน้อย แต่ความภูมิใจมันใหญ่เกินพอครับ
อ่านแล้วทำให้ผมเกิดข้อคิดได้ดีจริงๆ ชอบที่ว่า ...จงบินเองเท่าที่เราจะบินไหว...ขอให้คุณทิมดาบและครอบครัวมีความสุขมากๆนะครับผม ขอบคุณมากครับ